नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हरिप्रसाद चाैलागाइँ :

कल्लोल क्रन्दन कतातिर रुन्छ काली
कुण्ठा अनेक मनका सपना पखाली
बैराग राग छ उधैतिर तीर बोक्छ
संवेग वेग छ कडा कुन शक्ति रोक्छ ॥१॥

बोल्दैन देश दुनियाँ किन लिम्पियामा
डुल्दै कतातिर पुगे अघिका सिमाना
द्याता बने कि त धिराज र साँपलाई
पाले अथाह कि सधैंभरि दूध प्याई ॥२॥

टन्कन्छ त्यो टनक टन्टन झन् टनक्क
झन्कन्छ यो हृदय आज उसै झनक्क
ताक्दै छ कञ्चट र कञ्चनतर्फ बढ्छ
बायो सबै दशगजा र गजक्क पर्छ ॥३॥

सुस्ता सुसाउँछ सधै कति छन् गुनासा
सुन्दैन राज्य किन हो छ सधै तमासा
बाँधेर बाँध जमिनै सब तालमा छ
भत्काउनै यदि गए अब गाल हुन्छ ॥४॥

कोशी छ कोस छ टमक्क जमाइएको
चीत्कार छन् बगर तीर सुकाइएको
टिष्टा निल्यो र पनि पेल्दछ फेरि मेची
खान्छन् कि शासकहरू अब देश बेची ॥५॥

०००
बनेपा, काभ्रे