नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डिल्लीप्रसाद मूलतिहुन :

भेट्टाए हरिया डाँडा चाँडै नाङ्गा गराउँछु
रोपेका बिरुवा मास्न गाई बाख्रा चराउँछु । (५२६)

जोगाउने कुरा गर्छु बाक्लो जङ्गल गाउँको
हुर्केका बिरुवा मास्ने आफै हूँ यस ठाउँको । (५२७)

भोट माग्दा म भन्नेछु मास्न दिन्न बचाउँछु
चोर्दा तस्करले काठ निद्रा लाग्छ निदाउँछु । (५२८)

जो गर्छन् घाँसको खोजी तिनैलाई फसाउँछु
यिनै तस्कर हुन् भन्दै कारागार पसाउँछु । (५२९)

मैले चराचुरुङ्गीको बासस्थान बनाउँछु
कुनैबेला गुलेलीले ताक्छु खुसी मनाउँछु । (५३०)

मासेर वनका पंक्षी रक्सी जाँड बुत्याउँछु
तिनैको गणना गर्ने योजना फेरि ल्याउँछु । (५३१)

ठूलो बजेटको पोको चारोको निम्ति ल्याउँछु
चारो खाएर पंक्षीको आफ्नो पेट सुन्याउँछु । (५३२)

पासो थापेर पासोमै गणना गर्छु दैनिक
ब्याधाभन्दा म बाठोछु यस्तो जुक्ति छ कोसित । (५३३)

वन्यजन्तु सुरक्षामा असाध्य ध्यान लाउँछु
शिकारी नपुगेसम्म जीवजन्तू बचाउँछु । (५३४)

वननै धनहो भन्ने नारा ज्यादै फिँजाउँछु
काँडोहूँ वनको आफै मौका हेरि बिझाउँछु । (५३५)

साथ तस्करको पाए थाल्छु गला मिलाउन
देशै जङ्गलझैँ लाग्छ म खोज्छु गीत गाउन । (५३६)

डँंढेलो वनमा लागे मलाई नसुनाउनु
हुन्न आगो निभाएर बरु ज्यान गुमाउनु । (५३७)

बस्ती सखापभो भन्ने समाचार बनाउँला
जोहो राहतको गर्दै हामी शोक मनाउँला । (५३८)

जलेको लास हेरेर रोएको दृश्य चाहियो
सोही दृश्य फिँजाएर विदेशी दाम ल्याइयो । (५३९)

यसरी योजनावद्व जोगाउँदै गए वन
देश चाँडै उँभोलाग्छ आओस् जाँगर बेस्कन । (५४०)

क्रमशः

०००
चाँगुनारायण, भक्तपुर