नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भाेजराज रेग्मी मुखाले :

ए, लौन बर्वाद भो !
उसको, तपाइँको
मेरो, हाम्रो
टोपीभित्रैबाट टाउकोजत्रै लाज हराएको छ
काँधबाटै गम्छाजत्रै लाज हराएको छ
तुर्लुङ्ग झुण्डिएरै सही
मधौरु भएरै सही
निरन्तर ड्युटी गरेकै थियो
भन्छन् त भन्नेहरू ।

पैन्टबाटै, धोतीबाटै
हो क्या हो, सुरालबाटै पनि
एकाएक लाज हराएको छ
लाज हराएको बेलादेखि नै हो
साह्रै नराम्रो पनि राम्रो राम्रो देखिन थालेको
कोमल कोमल पनि चाम्रो चाम्रो लेखिन थालेको
लाज हराएपछि नै त हो
वीभत्स दृश्यहरू पनि शृङ्गारिक देखिन थालेको
करुण रसमा पनि हास्य उत्पन्न हुन थालेको
दुहुना गाई मासेर गधा पाल्न थालेको
लैनो भैँसी काटेर मोमो बेच्न थालेको ।

हो क्या हो !
लाज हराएकै हो !
लाज हराएपछि नै हो
बुद्धिजीवीहरूको दिमागबाट
बुद्धि हराएको
विद्वानहरूको चेतनाबाट
विद्वता र विवेक हराएको
भाषण कोच्याउने र प्रवचन पियाउनेहरूबाटै
नैतिकता र इमानदारी हराएको ।
बन्दाबन्दैको सडकबाट पीच हराएको
चल्दाचल्दैको सदनबाट स्पीच हराएको
बज्दाबज्दैको गीतबाट धून हराएको
कर्तव्यको चाङबाट गुन हराएको ।

लाज हराएपछि नै त हो
भुँडी चर्किने गरी घिचिबक्सदा पनि
अझै चित्त नबुझेको
केजाती फुट्ने गरी व्यभिचार गरिसिँदा पनि
अझै धीत् नमरेको
भक्तहरूबाटै भगवान असुरक्षित हुन थालेको
रक्षकहरूको हातबाटै सुरक्षा बलात्कृत हुन थालेको ।

लाज हराएपछि नै हो
“जिन्दावाद!” जिस्किन थालेको
“मूर्दावाद !” मस्किन थालेको
तेरो लाज र मेरो लाज
तपाइँको र हाम्रो लाज
यसरी हराउँदै गयो भने
हराएको हरायै भयो भने
त, सरासर बर्वाद हुन्छ ।

ए लौन, खोजी गरौँ !
तपाइँको, हाम्रो
उसको, अरुको
सारसौँदो लाज हराएको छ ।

०००
सिनामङ्गल, काठमाडाैं