नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

लक्ष्मण नेवटिया :

भन्नलाई त मेरो गरिएको छ सम्मान
तर अनुपयुक्त ठाउँमा ठड्याएर
भएको छ अपमान ।

जाउँ त म कता जाउँ,
कन्याउनु पर्दा कसरी कन्याउँ ।
धत् यो “काग”
लाई मेरो टाउको नै
भएको छ प्रिय शौच गर्ने ठाउँ।

यो कस्तो विकृति
सालिक ठड्याइन्छ
न कुनै सोधपुछ न कुनै स्वीकृति।

चौबिसै घण्टा उभिनु पर्ने
सडकको बीचमा
मानिसहरूको किचकिचमा।

मैले त गरेको थिइन, कुनै न गर्नु पर्ने काम,
तर यहाँ राति राति
मैले नांगा आँखाले देख्नु पर्छ
बेकामका “काम” धुमधाम।

माघको रात्रि त बनेर आउँछ काल
कठ्यांग्रिएर चिसोले हुन्छ बेहाल।
सडकको धूलोले गर्छ बवाल
धुलो पुछने मसँग हुँदैन रुमाल ।

आन्दोलनकारी हान्छन्
हथौड़ा डंग डंग
हिजो त लगाइयो अबीर
आज भताभुङ्ग बेढंग।

भन्नलाई त मेरो गरिएको छ सम्मान
तर अनुपयुक्त ठाउँमा ठड्याएर
भएको छ घोर अपमान ।
होइन र….?

०००
विराटनगर