नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

होमनाथ घिमिरे :

धेरै चोटि भयो यहाँ मुलुकमा, हिंसा र आन्दोलन ।
सत्तामा जसरी पुगे दल सबै, स्वार्थी बने दुर्जन ।
नारामा जनता; परन्तु तिनले, हालीमुहाली गरे !
खोक्रो देश बनाउँदै अझ तिनै , खल्ती करोडौँ भरे !

छैनन् सोच नयाँ विकास कसरी, नेपालको उन्नति-
गर्नैपर्छ भनेर कत्ति मनमा, आएन राम्रो मति ।
वैरी कै मतियार दुष्ट जनको, गर्दै गए पोषण
हाम्रो देश प-यो सदैव भुमरी, पाएन सच्चा जन ।

हामी छौँ जसरी अधीन दलको, दासत्व हो वास्तव !
चाहे होस् गतिलो कि वा अगतिल‍ो, स्वीकार गर्छौँ जब ।
सिङ्गो राष्ट्र जल्यो ढल्यो मुलुकको, आस्था प्रतिष्ठा सब ।
दोषी छौँ यसमा समस्त जनता , मानौँ नमानौँ अब !

हामीले मतदानमा मत दिँदा, गल्ती अनेकौँ ग-यौँ ।
बोल्थे नित्य झुटो तथापि जहिल्यै, विश्वास हामी प-यौँ !
आँफैभित्र रहेछ दोष नबुझी, नेता सराप्दै रह्यौँ ।
सोच्दैनौँ जुन आज कारण अहो ! झोले र चम्चे भयौँ ।

“बिर्सी सत्य; हरेकपल्ट जसरी, दिन्छौँ तिनैको मत ।
सोच्दैनौँ मतदानका समयमा, लिन्छौँ कहाँ खै हक ?
पैसा; जागिर; शक्ति या पदतिरै, खोजी ग-यौँ कोशिश ।
भन्नू कत्ति उही कुरा दिनदिनै, व्यर्थै दुखेसोसित” !

०००
भरतपुर चितवन
४ असोज,२०८२