नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. बमबहादुर थापा जिताली :

आफ्‌नो खेत हराभरा नित गरी जागोस् नयाँ जाँगर
अर्काको सब जिन्दगी कहरमा बन्दै गरोस् जर्जर ।
आफ्‌नै मात्र भलो, हुनेछ कसरी भन्ने र सोच्ने गरूँ
अर्काको कुभलो गरेर जहिल्यै भारी भकारी भरूँ ॥

मार्ने हो करले दरिद्र जनता, नेताहरू पाल्नुछ
आफ्‌नै पौरखमा विकास–मुरली फुक्नेहरू फाल्नुछ ।
नेपाली गरिमा गिरे पनि गिरोस् आफू बनूँ उत्तम
खुर्पाका बिँडमा जुहार जडिने बेला छ सर्वोत्तम ॥

छाप्रामा दुनियाँ बसून् विरहमा मेरा हवेली बनून्‌
गर्छौ क्रान्ति भनौं छरी भ्रमहरू नेता मलाई भनून् ।
अत्याचार भयो भनेर जहिल्यै सन्तोष मान्दै गरूँ
भ्रष्टाचार सबै यथास्थिति रहोस् भन्ने इरादा धरूँ ॥

नेपाली अनुहारमा गहकिलो विश्वास मार्दै गरूँ
नेपाली इतिहासको चहकिलो आकाश झार्दै गरूँ ।
नाताका जति छन् पुगून् शिखरमा दायाँ र बायाँ हुँदै
नेपाली बिपना बितोस् कहरमा बेहाल बन्दै रुँदै ॥

कोकोले कति तान्न सक्छ उति नै तानूँ म गोडा तल
कैल्ये झर्छ र खान मिल्दछ भनी झिक्ने गरूँ अक्कल ।
नेपाली–पनको जरो पनि खनी, तानी रहूँ तन्तनी
चाम्रो चाल चली–चली सदनमा नारा उरालूँ पनि ॥

चक्का जाम र बन्द छन् सडकमा आगो फुकूँ दन्दनी
हानाहान चलोस् सदा सदनमा चर्चा चलोस् सन्सनी ।
भ्रष्टाचार अचार झैँ बनिरहोस् सम्पत्ति सर्वोपरि
मौकामा पहिले गरूँ चकचकी राम्रो म बन्ने गरी ॥

०००
रानीवन, काठमाडौं