नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नन्दलाल आचार्य :

​
सपनाको जुलुस र समयको ऐना
​यो केवल टाउकाहरूको गणना होइन,
यो त वर्षौंदेखि गुम्सिएका अपेक्षाहरूको उत्ताल जुलुस हो ।
जब म चुनावी मञ्चको खुड्किलो उक्लन्छु,
मैले त्यहाँ मानिसहरू देख्दिनँ-
देख्छु त केवल दशकौंदेखि थन्किएका असन्तुष्टिका स्पन्दनहरू
र पुराना नाराको धुलोले पुरिएका धमिलो आकाशका टुक्राहरू ।
​विद्रोहको सुगन्ध र आगोको ताप
​एउटा स्वर गुञ्जिन्छ, जसमा विद्रोहको गन्ध छ,
त्यो गन्ध, जसले अन्यायको ओछ्यानमा सुतेका बस्तीहरूलाई
ब्युँझाउने सामर्थ्य राख्छ ।
ती शब्दहरू शब्द मात्र होइनन्,
ती त सल्किएका आगोका फिलिङ्गा हुन्,
जसको रापले चिसो भइसकेका नागरिकका मनहरूमा
क्षणभरका लागि भए पनि आशाको न्यानो भरिदिन्छ ।
​मौनताको प्रयोग र समयको पदचाप
​अर्कोतिर एउटा शान्त विद्रोह छ-
जुन कम बोल्छ, तर जसको मौनताले झन् ठूलो गर्जन गर्छ ।
त्यो भीड केवल जयजयकारको होइन,
त्यो त एउटा महा-प्रयोग को साक्षी हो ।
मानिसहरू हेर्न चाहन्छन्-
के यो अँध्यारो सुरुङको अन्त्यमा साँच्चै उज्यालो सम्भव छ ?
यो कुनै व्यक्तिको पछि लागेको अन्धो भीड होइन,
यो त समयले मागेको हिसाब र परिवर्तनको नयाँ व्याकरण हो ।
​चेतावनीको लय
​तर होसियार !
यो इतिहासको क्रूर ऐना हो-
जहाँ ताली र गाली बीचको दूरी एउटा पलकको झिम्काइ मात्र हो ।
आज जुन हातहरूले काँधमा बोकेका छन्,
भोलि तिनै हातहरूले प्रश्नको तिखो वाण प्रहार गर्न सक्छन् ।
किनकि मानिसहरूले व्यक्तिमा ईश्वर खोजेका होइनन्,
उनीहरूले त कसैको आँखामा आफ्नै हराएको सपना खोजेका हुन् ।
​”सडकहरू त्यसै भरिएका होइनन्,
जब कसैले मानिसको भोकलाई शब्द दिन्छ,
तब मात्र त्यहाँ ‘क्रेज’ को नयाँ अवतार जन्मिन्छ ।”
​यो आरम्भ हो, गन्तव्य होइन ।
किनकि भीडको प्रेम जति प्रगाढ हुन्छ,
उसको प्रश्न उत्तिकै निर्मम र समय उत्तिकै बलवान् हुन्छ ।

०००
सिद्धार्थटोल, उदयपुर ।