नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हाेम सुवेदी :

फुकेका भिम्सिने बोका भ्याभ्या गर्छन् कराउँदै
बाबैका लागि त्याे लाग्छ भेडा छन् गीत गाउँदै ।

मख्ख हुन्छन् यता बाबै भेडाले स्ताेत्र गाउँदा
उता छन् रन्थनाएका सत्तासोम नपाउँदा ।

सोम थोपो छँदै छैन हुक्का तान्ने भए अब
टुक्का हाल्न नपाएर मुक्का हान्ने भए अब ।।

देशमा अहिलेसम्म भेडाकाे अवशेष छ
उसकाे जात हाे चर्ने पुर्खाकाे उपदेश छ ।।

त्याे खाेरबाट याे खाेर भेडा सर्ने भए अब
जता छ हरियाे घाँस त्यतै चर्ने भए सब ।।

उताका हाँचमा बस्ता पेट रित्तै हुने बुझे
घाेर्ले बाेकाे जता बस्छ त्यसैकाे मूर्तिमा पुजे ।।

उताबाट यता सर्दै राइँ दाइँ गरे अब
पल्लाे खाेर भयाे रित्ताे वल्लाेमा ती सरे जब ।।

पाठा पाठी तथा बाेका पर्नेछन् अब घानमा
त्याे पल्लाे गाेठकाे, भेडाे यता छिर्दा बथानमा ।।

भेडाकाेे हुलमा धेरै पठेक्रा थे चटारिँदै
थियाे भीमसिने बाेकाे बाख्रा खाेजी बटारिँदै ।

हाँचमा बाख्रीका साथ भेडाे छ अब नारिँदै
माैका चानस पाएर कतै लाग्याे लठारिँदै ।।

हाँच हेर्दै चहार्नेकाे भर के हुन्छ आखिर
जता घाेर्ली चरेका छन् घाेर्ले लाग्छ त्यतैतिर ।।

पुरानाे खाेर भत्काए थुँत्त थुँत्त गरी गरी
राइँ दाइँ यता गर्लान् यतैकाे खाेरमा सरी ।।

भत्काए खाेर भत्काए भत्काए खाेरकाे चर
नपर्नू कहिल्यै हेर यी थुँबाहरूकाे भर ।।

थुँबाले ड्याम हानेर भत्काए अघिकाे घर
थलाे फाेहाेर पारेर खपिसक्नु कहाँ छ र ।।

टाट्नो मात्र कहाँ हुन्थ्यो भत्कायो खोर नै सब
खाेरमै अब त्यो भेडाे फेरि सर्छ अरे अब ।

०००
भद्रपुर, झापा