नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सौचालय मात्रै रह्यो बाँकी
जहाँ जाने बित्तिकै आफ्नो काम हुन्छ
किन भने, न त्यहाँ कुनै दर्ता चलानी,
न बाहिर बोर्डमा नाम हुन्छ ।

दर्ता चलानी त माझीको जाल जस्तै
सेवाग्राहीको त्यो काल जस्तै
झन् बाहिर नेम प्लेट पनि टाँस्यो भने
विवेक र नैतिकताको त्यो बधशाला जस्तै ।

भ्रष्टाचार त यस्तरी फैलिएछ
मान्छेबाट यो रोग त कुकुरमा पनि सर्न थालेछ
तिन महिना जति भएको थियो पानी नपरेको
कुकुरले त रुखको फेदसँग घुस माग्न थालेछ ।

मानिसको कानुनले भ्रष्ट कुकुर थुन्न मिलेन
रुखले फल फलाएर दिन्छु भन्यो,
तर कुकुर त हाड नभई मानेन
आखिर कुकुरले जे गर्नु थियो, अन्तै गर्यो
एउटा फलदाई रुख सुकेरै मर्यो
भ्रष्टाचारले यस्तो नगर्नु गर्यो ।

त्यसैले, भ्रष्टाचार गर्नु हुँदैन
मैले छोरालाई यो ज्ञान दिएको दिनदेखि
मेरो छोरो स्कुल नै जाँदै जाँदैन
भन्छ–
भ्रष्टाचार त शिक्षितले मात्र गर्ने कुरा हो
अशिक्षितले त गर्ने मौका नै पाउँदैन
त्यसैले
भ्रष्टाचार गर्नु नै छैन भने स्कुल जान पनि पर्दैन ।

तर्क त मान्नु पर्छ, भ्रष्टाचार रोक्न जान्नु पर्छ
भ्रष्टाचार रोक्न
भ्रष्टाचार निवारण आयोग खोलेर हुँदैन
शिक्षा निवारण आयोग खोल्नु पर्छ
देशका सबै शिक्षण संस्था बन्द गर्नु पर्छ
होइन भने तिनमा नैतिक शिक्षा पनि पढाउनु पर्छ ।

तर यो कुरा भन्न सजिलो छ, गर्न गारो पर्छ
नैतिक शिक्षा पढाउने गुरु
विदेशबाट झिकाउनु पर्छ
कसैले पढिनै हाल्यो भने पनि
त्यसले त्यही रूख मरे झैं मर्नु पर्छ
भ्रष्टाचारले यस्तो नगर्नु गर्छ ।
बत्तिसपुतली, काठमाडौं