नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

पलाएपछि
शरीरमा दुई जोडी प्वाँख
एकाएक
बिर्सिन्छ उसले
आफ्नो अतीतलाई
आफ्नो आधारलाई
आफ्नो जिउलाई
जीवनभरिको अनुभव र आस्थालाई
सम्पूर्णमा आफैंलाई
अनि
उड्न थाल्छ वेगिलो बताससित
दिशाहीन
चेतनाहीन
फुक्काफाल
जसले जिन्दगी बिताएको थियो हिँडेरै
छओटा खुट्टाका भरमा
कायम गरेको थियो सन्तुलन सधैं
जम्मÞा गरेको थियो
प्वालमै रसदपानी
जब अकासिन्छ ऊ
अरुले सुर्याइदिएको भरमा
देख्छ आफू माथि पुगेको
ठान्छ आफू अग्लिएको
मान्छ आफू धर्तीबाट बेग्लिएको
सुइंकिन्छ कुन सड्को
हुइइइय चलेको हुरीसित
फेरि
सैसैला खेल्दै बतासिन्छ
कालो बादलसित
तर
जब बर्सिन थाल्छन्
बादलबाट
पानीका मिहिन थोपाहरू
सिर्जनाका
तब भिज्न थाल्छन्
बिस्तारै बिस्तारै
पखेटाहरू महत्त्वाकाङ्क्षाका
खस्छ ऊ माटोमा
ढुनुमुनिंदै
सहाराहीन भएर
आखिर
पलाइछाड्ने रहेछन्
आयु सिद्धिंदै जाँदा
काठमाडौं