मरुभूमि नारायणपिरलो
बरु फर्कन सजिलो होला मृत्युको सफरबाट
तर बच्नलाई गाह्रो हुन्छ दुनियाँको नजरबाट ।
तिमी पत्थर मुटु भएको मान्छे भन्छौ मलाई
सुन्दर मूर्ति, सालिक कुँदिन्छन् त्यहि पत्थरबाट ।
महिनौँ पछि चामलको भात पाक्दैछ चुल्होमा
कोही विशेष पाहुना आएको छ शहरबाट ।
आफू सुरक्षित छु भन्ने महसुस गराउनलाई
पिपल पनि टाढै बस्न थालेको छ वरबाट ।
अचेल हरेक आमालाई यहि पिरलोले सताउँछ
लुटिन्छ कि छोरीको अस्मिता आफ्नै घरबाट ।
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest
