नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सम्झिन्छु धेरै गफ बाँडिएछ,
समाज उल्टै झन टाडिएछ,
ती इष्ट मेरा पनि बैरिएछन्,
मभित्र कुण्ठाहरू जैरिएछन् ।।

लुटेर खाने त रिसाइहाल्यो,
र लुट्न खोज्ने पनि घुर्न थाल्यो,
खोसेर खाने त ढुङ्गै उचाली,
सुनिनसक्नु छ कठोर गाली ।।

साँचा कुरा लेख्नु हुँदैन रैछ,
यो जिन्दगी रङ्ग कहाँ अटल् छ,
लेखी कविता र इख्याई मित्र,
कोरेर खालि ती कुरूप चित्र–

पाइन्न केही भनी मन्त्र बाँडे
मैले कविता अब लेख्न छाडेँ ।।

काठमाडौं