लँगौटी च्यातेर कुसुमे रुमाल
वि.सं.२०८२
आर.सी. रिजाल : मैले उहिलेदेखि सुन्दै आएको हो- तालुखुइलेहरु विद्वान हुन्छन् भनेको। कतौहल मेट्न म जिबा
पुरा पढ्नुहाेस्रोगी सर्जक
वि.सं.२०८२
आर. सी. रिजाल : वृद्ध साहित्यकारका जमघटमा म कहिलेकाहीँ उपस्तिथि जनाउन पुग्छु।आजको उपस्थितिमा - कविताराम "
पुरा पढ्नुहाेस्गोबर गणेश
वि.सं.२०८२
आर.सी. रिजाल : अफिसबाट श्रीमान आउनासाथ रिताले-- " कान्छो देवरले बिमारी बाउलाई उपचार गराउन काठमाडौं ल्याउँदै
पुरा पढ्नुहाेस्जिउँदो इतिहास
वि.सं.२०८२
आर. सी. रिजाल : ए बाउ ! जाबो पानीको गिलास समाउन नसकी ओछ्यानमा पोख्यौ हैन ?
पुरा पढ्नुहाेस्आमाको मन
वि.सं.२०८२
आर.सी. रिजाल : झुमा हो नाम । विवाह भएको १० महिनामा उनको लोग्ने गाडी दुर्घटनामा बित्छ्।
पुरा पढ्नुहाेस्अनागरिक
वि.सं.२०८२
आर.सी. रिजाल : एकअर्काको हात समाएर लैनो भैंसीको पाडो हिडेँझैँ हिँड्ने बुढाबुढी देखेको झण्डै एकसाता भयो
पुरा पढ्नुहाेस्मानव सेवा आश्रम
वि.सं.२०८२
आर.सी. रिजाल : म र श्रीराम प्राय बिहान बिहान घुम्न निस्कन्छौँ।एउटा रुखमुनि बुढी आइमाई २/३ दिनदेखि
पुरा पढ्नुहाेस्सहमति
वि.सं.२०८२
आर.सी. रिजाल : बाबुआमाको कान्छो छोरा कुमारसँग बस्नेगरी अंशवण्डा हुन्छ। एस.एल. सी. पासपछि छोरालाई काठमाडौंमा पढाउन
पुरा पढ्नुहाेस्प्रायश्चित
वि.सं.२०८१
आर.सी. रिजाल : तिवारीजीको पहिलो सन्तान छोरी जन्मेपछि खिस्रिक्क परे। तर अरुको अगाडि घरमा लक्ष्मीको आगमन
पुरा पढ्नुहाेस्पुण्य कार्य
वि.सं.२०८१
आर.सी. रिजाल : डेरामा बस्न आएका बुढाबुढीलाई घरधनी राहुलले आज फेरि धुकचुक मान्दै सोध्छ्न् -- तपाईंहरु
पुरा पढ्नुहाेस्
