kulprasad ghimire
भोट, भोज र बलिदान
वि.सं.२०८२
कुलप्रसाद घिमिरे : चुनावको मिति नजिकिँदै जाँदा गाउँमा नेताभन्दा बढी जनता सक्रिय थिए। भोट बहादुरको चिया
पुरा पढ्नुहाेस्बालराम र वृद्धाराम
वि.सं.२०८२
कुलप्रसाद घिमिरे : विशेष सम्मेलनको हलमा बिहानदेखि नै लोकतन्त्रको मेला लागेको थियो । झण्डा त्यति धेरै
पुरा पढ्नुहाेस्आवरण र आत्माको धुलो
वि.सं.२०८२
कुलप्रसाद घिमिरे : शहरोन्मुख गाउँको बीचमा ठडिएको एउटा चिल्लो भवन थियो उक्त भवनको नाम सभ्य समाज
पुरा पढ्नुहाेस्सुधार केन्द्रका नेताहरू
वि.सं.२०८२
कुलप्रसाद घिमिरे : एक दिन नेपालमा अनौठो खबर फैलियो— सरकारले एउटा नयाँ ठाउँ खोलेछ: “नेता सुधार
पुरा पढ्नुहाेस्सपनाको खेती र भोको पेट
वि.सं.२०८२
कुलप्रसाद घिमिरे : नेपालको पश्चिम भेगमा एकजना नेता थिए, उनको नाम सिकन्दर थियो । नामले जतिसुकै
पुरा पढ्नुहाेस्
अक्षरको भोक
वि.सं.२०८२
कुलप्रसाद घिमिरे : धुलाम्य आँगनमा उभिएको श्री माध्यमिक विद्यालयको जीर्ण भवनले नेपालको शैक्षिक दुर्दशाको कथा सुनाउँथ्यो
पुरा पढ्नुहाेस्नेपाली हेरेको हेरै
वि.सं.२०८१
कुलप्रसाद घिमिरे : ए जनता हो, नेताजीको भाषण त सुन, विकासको सपना त बुन। गाडी चढ्छन्
पुरा पढ्नुहाेस्सत्यको हार, झुटको सिंहासन
वि.सं.२०८१
कुलप्रसाद घिमिरे : सत्य बोल्नेहरूलाई हटाइन्छ यहाँ, झुटका सिंहासन सजाइन्छ यहाँ। इमान्दार पसिना बगाइ बस्छ, कृपावादीलाई
पुरा पढ्नुहाेस्माखेसाङ्लो
वि.सं.२०८१
कुलप्रसाद घिमिरे : पात्र : १.पानबहादुर (अमुक दलको स्थानीय नेता, महिलाअधिकार कार्यान्वयन नहोस् भन्ने सोच राख्ने
पुरा पढ्नुहाेस्खै, के भनौँ र ?
वि.सं.२०८१
कुलप्रसाद घिमिरे : यहाँ त सबै उल्टा पाल्टो, कसले बुझ्छ कुन हो सुल्टो वा उल्टो ?
पुरा पढ्नुहाेस्
