खोटाङमा जन्मेर पोखरामा रमाउने, पेशाले पोते उनेर थोरैतिन पैसो कमाउने अनि हास्यव्यङ्ग्य लेखनलाई मज्जैसँग जमाउने स्रष्टाको नाम हो शेषराज भट्टराई ।
खाएसार कि लाएसार मरेपछि लम्पसार
पृथ्वीमा धनीमानी, स्वाभिमानी, ज्ञानी, दानी प्राणीको मात्र जन्म भएको हुँदैन । चराचर जगतमा चुइयाँ चरम चुइयाँ
पुरा पढ्नुहाेस्पाको मानव
परिपक्व पाक्नु शब्दबाट नै पाको शब्दको टुङ्गो लागेको अड्कलबाजी म बुङ्गोले लगाएँ । यहाँ पाको शब्दकै
पुरा पढ्नुहाेस्तावाबाट उफ्रिएको माछो भुङ्ग्रोमा
‘बोल बोल मछली मुखभरि पानी’ भन्ने उखान धेरैको जनजिब्रोमा तुर्लुङ्ग झुण्डिएको पाइन्छ । बोल्न खोज्यो मुखभरी
पुरा पढ्नुहाेस्निलबाचन
चपाउने दाँत पुरै फुक्लिएका थोते मानवहरू तोते बोल्ने गर्छन् । तोते बोल्नु थोतेको रहर होइन बाध्यता
पुरा पढ्नुहाेस्मक्ख
खुशी जनित शब्द ‘मक्ख’ एक प्रकारको मानव स्वभाव हो । जुन हरेकसँग सम्बन्धित छ । मक्ख
पुरा पढ्नुहाेस्झोला र झोले जिन्दगी
चोक्टा खान गएकी बुढी झोलमा डुबेर मरी भन्ने नेपाली उखान त्यसै चर्चित भएको होइन । यसको
पुरा पढ्नुहाेस्स्वादे जिब्रो अल्छे तिघ्रो
“स्वादे जिभ्रो अल्छे तिम्रो जागरिलादेखि लिएर अल्छीसम्म र सत्तापक्षदेि लिएर प्रतिपक्षसम्म हुन्छ । अन्तर्राष्ट्रिय भलादमीदेखि लिएर
पुरा पढ्नुहाेस्पिटे पनि आमै प्यारो, पोले पनि घामै प्यारो
आमाले सुम्ल्याएको सुम्ला अझै आजै जस्तो ताजै भए पनि र घामले डढेको अधर बदर नभए पनि
पुरा पढ्नुहाेस्घाँडो जिन्दगी
प्राणीका प्रकृति प्रदत्त अवस्थाहरू आफै विकसित र परिपक्व हुँदै बढ्दै जान्छन् र सीमित समयसीमामा पुगेपछि त्यो
पुरा पढ्नुहाेस्इज्जत
इज्जत व्यक्तिको व्यक्तित्वमा कुँदिएर आएको हुन्छ । इज्जतिलाको नसा नसामा इज्जत दौडिरहेको हुन्छ । आँखाको नानीमा
पुरा पढ्नुहाेस्

shesharaj bhattarai


























