नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अन्जु शर्मा :

“साह्रै तलतल लाग्यो छिटी ! आज मात्रै देउन ।” कैयाँ काकाले छिटी दिदीलाई यतिमात्र भनेका थिए ।
छोरा बुहारी अफिसबाट फर्केकै थिएनन् । एक्लो जीवन काकालाई समय बिताउन गाह्रो त छँदै थियो, त्यसमा पनि भातभान्सा गर्ने बानी पनि थिएन । आज माघको कठ्याङ्ग्रिदो चिसाले चियाको नसा दिमागमा चढ्यो त्यसैले नयाँघरे बैनी छिटी दिदीको घरमा पसेर काकाले चिया मागेका थिए ।

अर्ध वयस्क एकल नारी छिटीका छोराछोरी स्कुलबाट फर्केकै थिएनन् । कैयाँ काकाको आगमनले दिदीलाई डर पैदा गर्यो । दिदीले हड्बडाउँदै “मलाई काममा जान हतार छ । भरेभोलि आउनुहोला दाइ ! म चिया पकाएर खुवाउँछु । अहिलेलाई म भ्याउँदिनँ ।”

काकाले भने, “आज पो तलतल लागेर आएँ । भोलिदेखि कहाँ आउछु र ? मेरा घरमा पनि छोराबुहारी छँदै छन् नि !”

त्यही बेला कत्ले काइँलो कताबाट मुन्टेको थियो कुन्नि । कनसुत्ली लगाएर सुनेका कुरा गाउँभरि हल्ला गरेछ, “आजकाल कैयाँ काका र छिटी दिदीको चाल निको छैन है !”

०००
काठमाडौं

वृद्धाकाश (२०८१)