नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा.लोकेन्द्रप्रसाद पौड्याल :

गल्दै गयो भौतिक शरीर थाक्न थाले गोडा
लर्बराउँदै हिंड्न थाले गोडाका ती जोडा

इन्द्रेणीको रंग हेर्ने आँखा धमिलियो
ऐना हेर्दा आफ्नै रुपले मन अमिलियो

नसुहाउने भयो फेसन रहर गरे पनि
तन्नेरीले जिस्काउँछन् चाउरे बुढो भनि

घरमा बसे मुडो जस्तो, बाहिर गए बुढो
हिंडडुलमा गाह्रो भयो बचाउन घुँडो

बुढेसकाल नै नभोग्नेलाई अनुभव छैन
तिनका पनि दिन आउँछ घडी रोकिंदैन

भोलि सबै बुढो हुन्छन् आज हामी जस्तै
अनि तिनले पनि पोख्लान् वेदना प्रसस्तै ॥

०००
काठमाडौं