नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भावना न्यौपाने :

गयो जिन्दगानी कर्कलाको पानी झैँ
रह्यो शरीर बाँकी सुक्दो नदी झैँ ।

जिन्दगीमा भयो लौरो एकमात्रै मेरो सहारा
सबै सबैले साथ छोडे वृद्धको को छ र ?

कसले देला सहारा दैव हरपल हरक्षण
छोरा गयो घर छोडेर बुहारीसँग शहर ।

कुपे, रोगी, शरीर लिई बस्छु आफैं पकाउन
बुढी अहिलेसम्म भएकी भए खानदिन्थी होला समयमा ।

बल छउन्जेल छोराछोरी हुर्काई, पढाई, सम्पत्ति जमाई
त्यहीँ सम्पत्ति सबै लुटेर लगे अन्तै बस्दछन् रमाई ।

बाबु म बृद्ध, असक्त भएपछि किन मेरो यस्तो हालत गरायौ ?
पृथ्वी गोलो छ बृद्ध भएपछि तिम्रो हालत पनि यस्तै हुनसक्दछ ।

०००
भक्तपुर