नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. लोकेन्द्रप्रसाद पौडेल :

बा-आमाको काखमा हुक्र्या बाल्यकाल प्रसङ्ग
सम्झी सम्झी मन हुन्छ भित्रभित्रै दङ्ग

रिती दिए, संस्कार दिए सफल बनोस् भनी
ती गुनहरू घुम्छन् मनमा आजसम्म पनि

खेतिपाती दुखजेलो गर्नु गरे ठुलो
महङ्गीले चेप्दा पनि घरमा बाले चुलो

गरिवीका कष्ट थिए घरमा एकातिर
तर पनि झुक्न देनन् लालाबाला शिर

बर्बरी नै आँसु झर्छ सम्झेर ती गुन
साना थेनन् ती योगदान आज यत्ती हुन

त्यस्तो मायाँ कहाँ पाउनु आजकालको दिन ?
बिगतप्रति कृतज्ञ छु मनमा हरेक छिन

नयाँ पुस्ता हल्का ठान्छ परम्परा पनि
किन बिर्से इतिहास राम्रो संस्कार भनी ?

पहिले झै बा-आमाको गर्न छाडे मान
कृतज्ञ भै आदर गर्ने देखिएन ध्यान

समयको अन्तरालमा समाज नौलो भयो
अग्रजपुस्ता प्रति चासो कमजोर हुँदै गयो ॥

०००
काठमाडौं