नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विश्वनाथ ढुङ्गेल :

हाँसी खेली रमेका छन् बाबा गाउँ वर र पर ।
रित्तो भयोनी बाबा तिमी नहुदा घर ।
तिम्रै यादले होला बाबा रुन्छिन् आमा धर धर
आमाकै आँशु पुछन भए पनि बाबा आउन फर्कि घर ।

रोई रोई बसेका छौ बाबा मुन्टो लुकाई तर
छैननी सजी सजाउ बाबा तिमी बिना यो घर ।
छोडी गयौ तिमीले बाबा हाम्रो पनि को छर
हाम्रा खुशी दिलाउन वावा फर्केर आउ घर ।

सपना त ठूलो थियो नि बाबा थियो नि बेग्लै रहर
तिमी नहुँदा ऐले बाबा सुनसान भयोनि घर ।
निर्मल थियो नि मिठास बोली बाबा थिए निडर
एकपटक तिम्रो मुख हेरौँ बाबा आउन फर्कि घर ।

घास पराल दाउरा खोज न बाबा आमा लिई साथमा
घरको दियो निभी गयो नि बाबा बस्छौँ हामी रातमा ।
यी हातका लालिपप पनि बाबा खान्थ्यौँ नि बाँडी चुसी
इरादा थियो नि बाबा हाँस्ने र खेल्ने खुशी ।

तिम्रा ती सजिएका तस्विरले बाबा बोलेझैँ लागेको
गुन्जिएका कनकले सुन्दछ बाबा बाबुु भनि डाकेको
तिमी बिना यो जीवन बाबा जसरी खड्कियो हेर
के गरी ओत्ने यो झरीमा बाबा कच्चा छ हाम्रो घर ।

तिम्रा ती सजिएका छन बाबा लुगा र फाटाहरू
रङ्गी रहेका छन बाबा हाम्रा आँशुका टाटाहरू ।
निष्कपट छल गरेर बाबा छोडी गयौ नि किन
जहाँ छौ तिमी भन त बाबा आउछौ नि हामी लिन ।

तिम्रो आज मुख हेर्ने दिनमा बाबा तस्विर हेर्नै पर्‍यो
निर्मोही बन्यौ नि बाबा बाबालाई कसले हर्‍यो ।
टुहुरा भयौ नि हामी बाबा आमा भइन् मुर्छित
सबैका लागि थियौँ नि बाबा हँसिला ती लक्षित ।

०००
सूर्यविनायक, भक्तपुर