नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

देवीप्रसाद मिश्र :

आमाका सम्झनामा अविरल कविता लेखिए जात जात।
बाबाका,खास छैनन् किनकिन अहिले देखियो पक्षपात ।।
मान्छन् सन्ताप यस्ता गतिविधि रहँदा वृद्ध याे मामिलामा।
राख्दै एकाम्य आस्था कविजन नबढे दाग लाग्ला कलामा ?।।१।।

आमा थाम्ने हवेली, प्रतिपल धरतीझैँ बनी चित्त खारी।
बाबा आकाश जस्तै कहर रहरका नित्य हाम्रा छहारी ।।
देखिन्छन् भेद केही तर पनि अहिले भित्र हेर्दा थलामा।
राख्दै एकाम्य आस्था कविजन नबढे दाग लाग्ला कलामा ?।।२।।

प्राङ्ग्रा बन्दै दुई जाे,अनुपम रथका तिर्सनामा बहेर ।
तान्छन् सन्तानलाई प्रगति तिर सफा कर्ममा हेलिएर।।
बाबाका याेजनाकाे तर कदर कमी,देखियाे तालिकामा।
राख्दै एकाम्य आस्था कविजन नबढे दाग लाग्ला कलामा ?।।३।।

छाेरा छाेरी बुहारी परिजन जति छन् आज हामी सबैका।
झुम्मिन्छन् नित्य आमासित,नरमपना देखिँदा प्रेरणाका।।
बाबा तैनाथ गर्छन् प्रगति तिर अझै तान्नलाई पलामा।
राख्दै एकाम्य आस्था कविजन नबढे दाग लाग्ला कलामा ?।।४।।

आमाका साथ सिक्छन् क्रमसित सबले भित्र, संस्कार धेर।
बाँड्छन् बाबा सबैमा प्रतिपल परका ज्ञान सङ्ला बुझेर ।।
सक्दैनन् खाेल्न आफू तर पनि कटिला बात केही थलामा ।
राख्दै एकाम्य आस्था कविजन नबढे दाग लाग्ला कलामा ?।।५।।

०००
काठमाडाैं