नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

दीनानाथ पोख्रेल :

आफ्ना सौख्य भुलेर ज्ञान बटुली बाँडी रमाए उनी।
मेरा खातिर कष्टपूर्ण पथमा आफ्नो हिँडाए जुनी ।।
मैले हुन्न कृतघ्न बन्न अहिले यो भाव राखेँ भने ।
पाका ईश्वर रम्दछन् अवनिमा मान्छे विवेकी बने ।।१०१।।

सम्झना:- बाबुआमा मियो मानी, लम्के सौख्य बढ्यो दर ।
बाबुआमा रमाएमा, झुम्छ उल्लासले घर ।।१०२।।

वृद्ध हुन्नन् भने जान, ज्ञानविज्ञान सुक्दछन् ।
कर्तव्य पथमा बाधा, दर्द सङ्कष्ट फुक्दछन् ।।१०३।।

सुनेर वृद्धका गाथा, तृप्त हुन्न अझै मन ।
पक्रेर वृद्धका गाथा, गर्जो टार्ने सुधी बन ।।१०४।।

विचार कृत्यको पाटो, सधैँ योग्य बनाउँछ ।
कुविचार भए हावी, सौख्य तार छिनाउँछ ।।१०५।।

ज्ञानीले वृद्धको सेवा, गर्छ ज्ञान कमाउँछ ।
भोक, रोग र सन्ताप, मूल खोजी छिनाउँछ।।१०६।।

०००
सुम्बेक, इलाम नगरपालिका वडा नं ०२, इलाम