नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

— ऊँ विश्वरुपाय नमः —अर्थात् म ती विश्वरुपलाई नमन गर्दछु । बाध्यता भनुँ या करबल छल नकारात्मकताको ‘न’ वा सकारात्मकताको ‘स’ ले मेरो नशानशा छोइसकेको छ भनुँ कुरा एउटै हो अचारको ‘अ’ले जिब्रो फट्कार्छ आचारको ‘आ’ मेरो आवश्यकता भरथेग गर्छ ।

— यहाँ मैले उहिलेका आराध्यदेवको स्मरण स्तुति गर्न खोज्दैछु भनेर यतिकैमा जडसूत्रवादी यथास्थितिता धुपौरे भनेर नबुझौं नठानौं । म त वर्तमानको मान्छे, यति कट्टर मान्छे कि मेरो कुनै काँट छैन ।

— ऊ अक्सर यस्तै फलाक्ने मान्छे हो, दर्शन छाँट्ने मान्छे हो । अरुले बुझुन् नबुझुन् आफ्नै कुरामा आफै मुन्टो हल्लाउने र पाखुरा सुक्र्याउने हो । एक थान म मात्रै होइन बथानै बाध्य त उनका कुरा सुन्नेमा । खोयाबिर्के खोलेपछि त पङ्खा के घुम्छ त्यो भन्दा किक्कै कुरा हुँइकिन्छ, जडप्रसादजीको । मैले भने अरे जडजी, अलिकति त चल्नुस्, चलायमान बन्नुस् के म सालिक झैं उभिएको छु त ! त्यो विश्व रुपको आधुनिकीकरणमा जुन स्वरुपको दर्शन गराउँदै छु, तिनको बारेमा सुन्नुस् अनि भन्नुस् । उहाँ अर्थात् विश्वरुपीको पहिचान भएर पनि हामी निर्विकार रुपमा अन्जान बनिरहेका छौं । जसलाई हामी प्रत्येक दिन छिनका छिन सँगै सँगालिरहेछौं । तिकै शरणमा जीवनमरण सुम्पिरहेका छौं । अझ त साँच्चिकै भन्ने हो भने सर्वधनम् प्रधानम्को रुपमा अंगअंगमा सोचिरहेछौं । उहाँ अन्तरयामी हुनुहुन्छ । उहाँ अपार धनसञ्चय कर्ता हुनुहुन्छ । अरुको धनमा औंला बटारेर परपर थुपारे पनि एउटी स्वप्न धन सवभन्दा सञ्चयन गरेर पनि फुक्का हातले लुटाइरहनु हुन्छ । ल ! अरु लामो कुरा अहिले नगरौं यदि तपाईंमा सामर्थ्य  छ भने वहुआयामिक आजको विश्वरुपलाई चिनेर देखाउनुस् भन्नुस्, भन्नुस् निर्धक्कसँग …।

— कसैले के भने कसैले के ? सवैका कुरा निर्धक्कसँग मुसुमुसु हाँस्दै सुन्दै गर्नुभयो । अन्तमा खुइय सुस्केरा फाल्दै भन्नुभयो- अर्थात् आज विश्वरुप अरु होइन हाम्रा भाग्यरेखा मुठ्ठीमा लिएका नेता हुनुहुन्छ नेता । त्यसपछि …!

०००
गोकर्णेश्वर, काठमाडौं