नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हेमराज अधिकारी :

मण्डलको आफ्नै स्वभाव थियो । हिटलरले कुखुराको भुत्ला खुइलेर हातबाट मकैका दाना छर्दै तिनै अबोध कुखुरालाई चारो ख्वाए जस्तै मण्डल समेत उनका आसेपासेलाई त्यसै गर्थे । बेलाबेलामा उनले भोका पेट र आगो दन्किरहेका भुँडीहरूलाई भेला गरेर खुब कुटिलता देखाउँथे । स्थानियहरूको अर्को विकल्प थिएन । मण्डलको विरोध गर्नु खाली खुट्टा आगोमा टेक्नु बराबर थियो । तातो फलाम चबाउनु बराबर थियो ।

एकदिन मण्डलकोभारि सभामा ईजार खुस्क्यो । भोका पेट र अशान्त भुँडीहरू भुँडी मिच्दै हाँसे । सुरुवाल तान्न निहुरेका मण्डलको ईजार ईजारको दुलोमै हरायो । ऊनी बेहोस भए । हत्तनपत्त दगुर्दै ऊनी शौचालय कुदे । अशान्त भुँडीहरूले त्यो दृश्य देखिरहेका थिए । शौचालयमा पुग्दा भित्र अर्को भोको पेट, पेट निचोरी-निचोरी कन्दै थियो । मण्डलले उफ्रिदै कराए ।
“कुन चैं अपराधी अड्किएको छ भित्र ?”
“आगो दन्केको भुँडीबाट झिल्का आउन खोज्दैछ मण्डल बाबु !”
“छिटो निस्की हाल अपराधी !”
“अपराधी आउन खोज्छ आउनै सक्दैन हजुर ! ईजार खुस्किएको लामो सुरुवाल जस्तै भयो !”

मण्डल कता हराए कसैलाई पत्तो भएन ! उप्रान्त उनलाई कसैले देखेन । भोका र अशान्त भुँडीहरू बिस्तारै शान्त भए । मण्डलको सभा ईजार खुस्किएको सुरुवाल जस्तै भयो । न त सुरुवालको ईजारनै भेटियो न त मण्डल । भोका भुँडीहरूले पेट मिची-मिची झिल्का निकाल्ने अथक प्रयत्न गरे ! गरिरहे !!

०००
८ जुन २०२३
सिक्किम ।