नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

राजेन्द्र सुवेदी :

प्रजातन्त्र फर्किए पछिको कुरा हो । “प्रज्ञा प्रतिष्ठान कोरिएको साइबोर्ड कुण्डेको एउटा घरमा उत्पात भयो । कुरो के भएछ भने कुलपति झुण्डिनु पर्ने कुर्सीमा एउता अनौठो वस्तु झुण्डेको देखियो । त्यस वस्तुको आकार अनौठो थियो । प्रकार चाहिं त्यसको पोकाको जस्तो थियो । पोकाको माथि प्रजनक इन्द्रिय देखिदैनथ्यो । अन्य प्राज्ञ बस्ने कुर्सीहरुमा पितृसत्तात्मक मूल्यका प्रतीकहरु बसिरहेका थिए । कुलपतिको कुर्सीमा अण्डाकारको गोलो अनौठो प्रकारको वस्तु अड्न पुगेको देख्दा यस लेखकलाई आश्चर्य लाग्यो । त्यो बस्तु देख्दा कुनै फन्टासीका विशिष्ट सस्ष्टाको सिर्जना हो भन्ने कुरा भल्किन्थ्यो ।

त्यहाँ उपस्थित पितृसत्तात्मक प्रतीकहरू सँग यस लेखकले प्रश्न गर्दा रङरङका दङ्ग पार्ने उत्तर पाइयो, ती मध्ये केही मननीय उत्तर यहाँ लेखेको छु-
-यो छिमेकबाट आयात गरीएको अनौठो वस्तुले भण्टा र आलु प्रशस्त खाएको हुनु पर्छ ।
-यस अनौठो बस्तुलाई धारण गर्ने व्यक्तिले मैदान जाने ठाउँमा बढी बिताएको हुनु पर्छ । त्यस गन्जागोलमा बसेकालाई यस्तो रोग प्रशस्त हुन्छ भन्ने सुनेको थिए ।

-नपढेको डाक्टर साहेबको प्रिस्केप्सन अनुसार साउनको ओसमा पनि यसलाई नाङ्गो बनाएर कुर्सीमा राखिदिएकाले यस्तो भएको हुनु पर्छ । जे होस, यी उत्तरहरु सबै अनुमानित थिए, तर सबैमा केही न केही वास्तविकता थियो । तर त्यो वस्तुको आकार भने दिन प्रतिदिन बढ्दै गयो । पहिले देखा पर्दा त्यो ज्ञ वस्तु सामान्य भन्दा केही मात्र ठूलो जस्तो लाग्थ्यो । दोस्रो हप्तामा पुग्दा वरिपरि बस्नेलाई मात्र होइन मुलुकभरिका खासगरि तालुखुइलेहरुलाई समेत ओझेलमा राख्न सक्ने भैसकेको थियो । सम्पूणर् नैतिकता र विनयशीलतालाई नजिकैको टुकुचामा धोएर अनैतिकताका चाप्लुसहरूको उदारतामा व्यस्त देखिन्थ्यो ।

तेस्रो हप्तामा आउँदा त्यो वस्तु कुर्सीभरि टन्न भैसकेको थियो वरिपरि बसेर स्तुति गाउँने ठाउँ पनि भरिसकेको देखेर मलाई दिक्क लाग्यो । छेउछाउमा बस्न नपाउनेहरू रेडियो र टेलिभिजनको आसनबाट चाप्लुसी जाहेर गर्न लागेका थिए । त्यो बस्तुले स्तुति सुने पछि झन् फुलेर पानी भरिएको बेलुन जस्तो टुन्न परेको थियो । उसले केही दिन मस्तिमा बिताउँदै आएपछिको कुरा हो । त्यस बस्तुले मुलुकका चिन्डे तालु बर्गलाई मात्र होइन शासकहरुलाई पनि छल्न थाल्यो ।

त्यसपछि अनौठो वस्तुलाई “छल्ने रोग” लागेछ भन्ने सबैले महसुस गरे । त्यसबाट एक किसिमको आवाज आउन थाल्यो, कहिले अनेकौ भाषाको आवाज एकै पटक निस्कन्थ्यो । कनि कुथि एउटा भाषाको ज्ञान भएको मान्छेले, अनेकौ भाषाको आवाज निस्कदा बिलखबन्द पायो । कहिले प्रधानमन्त्रीलाई नागरिकता दिलाओ भन्ने आवाज निकाल्थ्यो । पानीले टन्न भरिएको बेलुन जस्तो त्यो अनौठो प्रकारको वस्तुले कुर्सी छोड्दा प्वाट्ट फुट्छ भन्ने भएर होला, मलाई यस कुर्सीमा जसले राख्यो उसैले किन्नु पर्छ भन्ने आवाज निकाल्थ्यो । अनेक भाषाका अनेको आवाजले वरिपरि । बसेका सबै व्यक्तिहरू छक्क परे । आवश्यक भन्दा बढी फत्फताउन थालेकोले, त्यो वस्तुलाई कतैबाट कसैले छोयो कि फुटिहाल्ने । अवस्था देखिन्थ्यो ।

एक दिन एउटा अनौठो घटना घट्यो बेलुकाको पाले त्यस कोठाको झ्याल ढोका बन्द गर्न भित्र पस्यो । त्यो वस्तु विराजीत हुने कुर्सीमा पालेले केही देखेन । जुटको कार्पेट बिछ्याइएको कोठामा कुर्सीको सिधै अघिल्तिर भुईमा स्किन कलरको रुमाल जस्तो वस्तु खज्याङ् मज्याङ् परेर थुप्रेको र त्यसको वरिपरिको भाग वृत्ताकारमा पानीले भिजेको अवस्थामा थियो तर कार्पेटमा उत्तानो परेर अल्फेको वस्तुमा मान्छेको छाला छोएको जस्तो अनुभव भयो, पालेलाई । उसलाई अब स्पष्ट भयो कुर्सीको बस्तु छचल्किएर खस्दाखेरि पिनमा परेर फुटेछ, भन्ने ज्ञान भयो । त्यो वस्तु सही अर्थमा विमार लागेको अण्डाकोश रहेछ भन्ने पालेलाई पनि स्पष्ट भयो ।

त्यस वस्तुका उपासकहरूको मोहभङ्ग पालेलाई भन्दा अघि भयो कि पछि त्यो यस लेखकलाई थाहा छैन । यस लेखकलाई के चाहिँ थाहा भैसकेको थियो भने त्यो वस्तु हाइड्रोशीलले ग्रसित छ र उसंगको सम्बन्ध प्रजनक इन्द्रियले पहिलेनै तोडिसकेको छ ।

०००