नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रमेश भान्दाइ :

वनभोज चल्दै थियो । पकाउने पकाउँदै थिए । गफाडीहरू गफ हाँक्तै थिए । गफ राजनीतिदेखि लिएर भातनीति हुँदै रातनीतिसम्म आई पुग्यो ।

कसैले चटकारा लिँदै भन्यो- “अब पुग्यो गफमा नुनचुक ।” अलिकपर तरकारी केलाउँदै गरेका महिलाहरू मुख छोपेर हाँस्न थाले । कोही महिला उठेर हिँडे । कोही अधोनेत्र गर्दै गफमा चाख लिइनै रहे ।

“आ तिमीहरूका रातनीति सुन्नु छैन”- एक पुरुष उठेर हिँड्यो ।

कोही हाँस्तै बोल्यो-“रातनीतिका गफमा बूढाहरूकाे काम छैन, जाऊ जाऊ बूढा ।” त्यहाँ हाँसोको फोहोरा छुट्यो ।

कोही नारी कराइन्- “को हो मेरो बूढालाई बूढो भन्ने ? सुझ न बुझ ।”

अर्की कटाक्ष गर्दै बोलिन्- “हो त नि अर्काको बूढोलाई त्यत्तिकै नबुझि बूढो भन्न पाइन्छ ? बूढो, बूढो भएको त बूढीलाई मात्र पो थाहा हुन्छ ।”

०००
काठमाडौं