नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ढाकामोहन बराल :

“यता पनि याद गरिद्नु होला है ?” अर्को बिरामीको कुरुवालाई भन्दै म चमेनाघर खाना र तातो पानी लिन गएँ । चार दिन देखि अस्पतालमा बास भएको थियो । बिरामी कुरुवा म एक्ले हुँदा यसको परिसर बाहिर जान पनि मिलेन । बानी नै त हैन तर कहिले काहीँ धुमपान गर्ने भए पनि मलाई असाध्यै तलतल लागेको थियो । अस्पताल परिसरको चमेनाघरमा यो सुबिधा हुने त सम्भावना नै थिएन ।

पर कुनाको टेबलमा बसेर एक जना मान्छेले धुवाँ उडाएको देखेर मलाई पनि अलिकति साहस आयो । काउन्टरमा बसेको भाइलाई आफ्ना हातका दुई औँला ओठामा लगेर सङ्केत गरेँ ।

“यो त अस्पताल हो । कहाँ पाइन्छ ?” उसले अलि चर्को बोल्यो । मैले कुनाको टेबलमा देखाएँ ।
“ए वहाँ त यहाँको सिनियर डाक्टरसाब हुनुहुन्छ त्यसैले वहाँलाई बाहिरबाट ल्याइदिएको ।” उसले भन्यो ।

०००
पोखरा ७ मासबार, कास्की ।