नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

मुक्तिनाथ शर्मा :

धेरै दिन देखि मिश्रमामा आउनुभएको थिएन । मेरी उनले पनि सम्झेकि हुन् उनलाई । खासकारण के हो भने उनलाई पनि त हास्न मनलाग्छ । छोरा छोरी विदेशिए । बुढाबुढी मात्र घरमा हुदा को सँग बोल्ने को सँग हास्ने हुँदोरहेछ । त्यसमा पनि मिश्रमामा त हाँसोका पात्र नै थिए । उनलाई पनि कहा जाउँ को सँग बोलूँ को माथि चढूँ हुने नै रहेछ क्यारे । आउँछन् यदाकदा आइजाई भइरहेको थियो केही समय पहिलेदेखि । तर हाल केही समय मामाको उपस्थिति भएको थिएन । आज मिश्रमामा आउनुभो ।

मैले खातिरदारी गरेँ । भने के छ त मामा खबर भन्दा मामाले प्यट्ट भन्नुभो के हुनु बरबादै भयो नि ।
किन के भयो मेरो प्रश्नमा जवाफ आयो “मैले त खेत रोपेँ नि तीनहलको मेलो गैरी खेत रोपेर आ को”
मलाई खुसीशी लाग्यो । मैले प्रकट गर्दा मामाले भन्नुभो “के खुशी हुनु । अरुले पनि रोपे भने खान पाइएला तर त्यति विशाल फाँटमा मेरो मात्र खेत रोपिँदा त्यो त्यसै हराउन सक्छ । चरालाई खान पनि पुग्दैन । अरुले पक्कै पनि रोप्दैनन् । किनभने काम गर्न सक्ने मान्छे छैनन् गाउमा अहिले । मान्छे छन् त बुढाबुढी ती काम गर्न सक्दैनन् । बलिया बाङ्गा विदेशिए । गाउँ शुन्य छ । खेत पाखामा बाली लगाइँदैन । गाउँ नै मरेको लाश पल्टिएजस्तो छ भाञ्जा !”

मामाका कुरा सुनेर म दिकदार हुँदै थिएँ । मामाको मोबाइलमा घण्टी बज्यो । मामाले फोन उठाउनुभो । उताबाट के भनियो थाहा भएन । मामाको मुख एक्कासी बिग्रेको भने स्पष्ट देखेँ मैले । म उतापट्टि फर्केँ । मामाको फोन लामै भएपछि मामाले ख्वाक्क खोक्नु भो र थुक्नु भो । मलाई कुरा बुुझूँ बुझूँ भयो अनि मैले प्रश्न राखेँ । मेरो जिज्ञासाको उत्तर दिन थाल्नुभो मामा । उहाँले भन्नुभो, फोन त्यै बाख्रे नेताको थियो भाञ्जा ! फोनमै बाख्रो गन्हायो नि ।

मैले मामाका कुरा बुझ्न सकिनँ । त्यसैले बुझ्न खोज्दा मामाले भन्नुभो, “हाम्रा नेताहरूलाई जब पैसा कमाउन मन लाग्छ तव चुनावमा होमिन्टन् । जब जित्छन् अनेक अनेकका झुट्टा योजना बनाउँछन्, सरकारी ढुकुटीबाट मोटो रकम निकाल्छन् । तलदेखि माथिसम्म कुरा मिलाउछन् । नेता धनी हुँदै जान्छन् । देश गरिब हुँदै जान्छ । सुन्नु भएन एउटा नेताले सर्प पाल्छु, भनेर सरकारी ढुकुटीबाट मोटो रकम झिकेछन्, अर्काले गाई पाल्ने भनेर हसुरेछन् । अर्काले चम्री विकासका नाममा हसुरेछन् । कोही सहकारी काण्ड मच्चाउँदा रहेछन् । यी अहिले मलाई फोन गर्ने नेताले बाख्रा पालन योजना बनाएछन् र सरकारी रकम खाएछन् । बोका पचाए बाख्री पचाए । अहिले त बाख्रा कराउन थाले छन् । अनि त रोइकराइ गर्न थालेका छन् हामीजस्ता जनतासम्म आएका छन् ।

मलाई त जब उनको फोन आउछ फोनमै मत्तु बोको गन्हाउछ भाञ्जा ! गाइ पाल्नेलाई खोर्यात लागेको छ सर्प पाल्ने आफै घिस्रिन्छन रे । यस्ता धेरै कुरा छन् । सबैका पोल बिस्तारै खुल्दै छ अरे ।
मिश्रमामा आज बस्नुभएन मेरो घरमा । खुरुक्क जानु भो ।
मलाई त मिश्रमामाका कुरामा विश्वासै लागेको छैन । तर पनि सोच्दै छु ।

०००
बानेश्वर, काठमाडौं