नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

शेषराज भट्टराई :

चाख र चाहना एक अर्काका परिपूरक हुन् जुन यिनको संगत गरेपछि छर्लङ्ग हुन्छ । चाहना नभइकन चाख्न मन लाग्दैन । अरूले दुइटी स्वास्नी वा दुई थान लोग्ने चाखेको देखेर आफूले पनि चाख्न खोजिन्छ भने आफ्नो खाल्डो आफैले खनेको मान्नुपर्छ । फलतः कानुनी खाल्डो त छँदै छ त्यहाँ जाकिनै पर्छ । मन हो ढाटी छली कति चाख्ने । धिक मर्दैन । इच्छा चाहनालाई कति दवाएर घोक्र्याएर राख्ने ? एक दिन त मौका मिल्नासाथ चाहनाले टाउको अठ्याइहाल्छ । त्यसैले चाख र चाहना एक अर्काका परिपूरक मानिन्छन् । चाहना हुनासाथ चाख्न मन लागिहाल्छ ।

युद्ध जारी छ रुस र युक्रेन अनि इजरायल र हमामको । भित्रभित्रै एक देशले अर्को देशको पुच्छर समातेर लखेट्न खोज्ने त यहाँ धेरै छन् । ताइवानलाई उचालेर चाइनाको तेजोबध गर्न खोजिरहेको छ अमेरिका भने अमेरिकासँग काँधमाकाँध जोडेर उत्तरकोरियामा सिठो सल्काउन खोजिरहेको छ दक्षिण कोरिया । मौका मिल्नासाथ नाकाबन्दी गरेर भए पनि भारतले नेपालको धमनी समाएर निःस्वास बनाउन खोज्छ । जतिसुकै प्रजातन्त्रको वकालत गरे पनि विश्व जगत् नै मत्स्यन्यायमा रमाइरहेको छर्लङ्ग हुन्छ । के मानव जगत्मा मत्स्यन्याय ग्राह्य छ ?

करिब एक वर्ष भयो हमासले अचानक आक्रमण गरेर १२ सय जनाको ज्यान लिँदै (त्यसमा नेपाली पनि मरेका छन् ८ जना) इजरायलको क्षमता चाख्न के खोजेको थियो इजरायलले एक चालिस हजार भन्दा धेरैको प्राण पाखेरु उडाएर हमासलाई सर्लक्कै निल्ने चाहना राखेको बुझिन्छ । त्यस्तै रुसले युक्रेनमाथि आक्रमण गरेर युक्रेनको क्षमता चाख्न खोजेको थियो । गर्दागर्दै अनाहकमा लाखौँले जिब्रो टोकिसके । विगत तीन वर्षदेखि यी दुई देश सारा काम बिर्सिएर पुच्छर उचालेर सिँगौरी खेलिरहेका छन् । इरानले रुसलाई सहयोग गर्‍यो भनेर इरानभित्रिने दानापानी पनि बन्द गरेका छन् ठूला राष्ट्रहरूले । उत्तर कोरियाले नाकाबन्दीको सामना पहिल्यै देखि झेलिरहेकै छ । मिले र पाएसम्म एकले अर्कालाई सिध्याउने चाहना गरेका छन् । बिचरा जनाहरु साँढेको जुधाई बाच्छाको मिचाइको फल भोगिरहेका छन् ।

शक्तिले उन्मत्त भएका देशहरु झरिलो झरिलो अगुल्टाले हानाहान गरिरहेका छन् । दाउरा, झिँजामिजा, अगुल्टा, मुढा पनि कति थुपारेका रहेछन् । भट्टी पनि कत्रो रहेछ । जति अगुल्टो वर्षाए पनि सकिँदैन । आगो फुक्नेले फुकेको फुकेकै । धुवाँ पुत्याउनेले धुवाँ पुत्याएको पुत्याएकै । अगुल्टाले हान्नेले हानेको हानेकै । विचरा चालिस जना नेपालीहरु त्यही अगुल्टाले लागेर ठहरै भएछन् । कति रिस उठेको तिनलाई ।

कस्तो लामो रिस हो तिनको । हामी श्रीमान् श्रीमती त आज रिसाए भोलि गले लाग्छौ । रिस राग बदर गरेर अधर पान गर्छौ । यस्तो शिक्षा ज्ञान तिनको गिदीमा कहिले घुस्ला ? मानव विनास खातिर यति विधि उपध्रेमा किन रमाएका हुन् ती शासक । विनासकाले विपरीत बुद्धि भन्थे सायद यस्तै भएर होला ।

एउटा अर्काकोहुर्मत लिने चाहना भएको हुनाले नै बढो चाखका साथ लाख लाख खर्च गरिगरि मरिमरि नरसंहारमा रमाइ रहेका छन् शक्ति राष्ट्रहरू । शक्ति राष्ट्रको भक्ति नगर्नेका कन्चटमा तातो गोली छिराएर रातो रगतमा दाइँ खेल्दै रजाइ गर्नमा मस्त छन् साँढेहरू । हुन त भनेकै नमान्ने कुनै कुनै साँढे त आँढे पनि हुन्छन् । यसो नगर भन्यो झन गर्छन् । आइज लडौँ भन्दै तिघ्रा ठटाउँछन् । बल कता बिसर्जन गर्ने भनेर बुकुर्सी मारिरहेका छन् । प्रथम विश्वयुद्धमा जापानको नागासाकी र हिरोसिमामा अमेरिकाले आफ्नो बल बिसर्जन गरेर लाखौँको हुर्मत लिएको थियो । एउटा शासक कतिसम्म पापी बन्न सक्छ भन्ने ज्वलन्त उदाहरण यो भन्दा राम्रो कतै पाइँदैन । शक्ति देखाउने चाहना चाख भएर नै विचरा जापानलाई खरानीमा बदली दियो हरामीले । जुन मानव अधिकार र जनहित विरुद्धमा छ । अनि उही नै आज प्रजातन्त्रको क वर्गको ठेकेदार कहलि रहेको छ । प्रजातन्त्रको कमानी तराजुले सही सङ्केत दिएको छैन तैपनि सज्जनहरु बलेको आगोकै पछि दगुरी रहेका छन् । विश्व एक तमासले तमासे बनिरहेको छ ।
समग्रमा सारा जगत्को जीवन चक्र यही फन्को मारिरहेको छ । चाहे अगाडि होस् वा पछाडि । लाटो देशमा गाडो तन्नेरी बन्ने क्रम दोहोरी रहेकै छ । रक्सी उही मात उही छ । माात्रै बोतल फेरिँदैमा हामी कसरी सन्तुष्ट बन्न सक्छौँ ? खै जनताको चाहना र चाखमा लाख खर्च गरेको ? खै जनताको आवश्यकता र खाँचो टरेको ? हैन यो के गरेको ?

आफूलाई मन परेको देशका लागि आम नागरिकको लिटो पिठो कतौती गरेर संहारेलाई भरमार सहयोग गरेर आगोमा घिउ किन थप्ने ? कि तेस्रो विश्वयुद्धको पुर्वाभ्यास हो यो ? के यही हो मानव कल्याणको काम ? किन अपहरण गरिन्छ निरन्तर मानव अधिकारलाई ? शक्ति राष्ट्रले जे गरे पनि मानव अधिकार नै ठहर्छ ?

अब उत्तरआधुनिककालमा नरसंहारकारी खेल झेल अधिकांशलाई मान्य छैन भने शासकले मान्छे सिध्याएर संहार गरेर बहादुरी देखाउन पाइन्छ ? यो सरासर अपाच्य छ । यो नितान्त अधर्मी काम हो । अब दाउरा छ भन्दैमा आगो बाल्दै अगुल्टो हान्दै आतङ्कित बनाउन पाइँदैन । यसको निवारण र नियोजन यो वा त्यो जसले गरे पनि गर । तर चाख र चाहना भयो भन्दैमा बुद्धलाई भुसुक्कै भुलेर बुद्धु नबनौँ । जय चाख ! जय चाहना ! !

०००
शिवशक्ति मार्ग, फूलबारी- ११, पोखरा, कास्की
फोन: ९८०६६७७५९४