मीनप्रसाद लामिछानेजस्तालाई त्यस्तै
हामी दुवैलाई थाहा छ, व्यापारमा खरिद मात्र हुँदैन, विक्री पनि हुन्छ । म तिम्रो श्रीमती सँगसँगै असल व्यापारिक सहयोगी पनि त हूँ । त्यसैले तिमी त्यहाँ जे खरिद गर्दैछौ, मैले त्यो यहाँ बेच्न सुरु गरिसकेंँ !
मीनप्रसाद लामिछाने :
दिपक काठमाडौंको फैन्सी व्यापारी । व्यापारको सिलसिलामा ऊ हङकङ, थाइलैण्ड आदि देशहरूमा गइरहन्छ । यता उसकी श्रीमती मीना उसलाई व्यापारमा सघाउँछे । र, दीपक घरमा नभएको बेला बहिनी गीतालाई साथी बोलाउँछे । एक दुई दिन विदेश वसेर फर्कने मान्छे यसपटक दुइहप्ता भइसक्दा पनि दिपक घर फर्केको थिएन ।
फोन गर्दा जतिवेला पनि “खरिदारी सकिएको छैन, नहतारिएन,आईहाल्छु नि” मात्र भन्छ । दीपकको व्यवहारले मीनाको मनमा चिसो पस्यो । मीनाले दीपकको साथी गीरिशलाई भेटी जो दिपकसँगै देश विदेश गरिरहन्थ्यो ।
गीरिशमार्फत् दीपक थाइलैण्डमा एउटा विदेशी आइमाईसँग लहसिएको कुरा मीनाले थाहा पाई । अनि उसले त्यसैदिन दीपकलाई एउटा पत्र ईमेल गरी । त्यसको पर्सिपल्ट विहानै दीपक टुप्लुक्क घरभित्र पसे । भिनाजु यसरी हठात् आएको देखेर गीता छक्क परीं । के लेखी दिदि मीनाले पत्रमा ? त्यत्रो फोनगर्दा नआउने मान्छे !
मीना भान्सामा छिर्ने बित्तिक्कै गीताले उसको ईमेल खोलेर हेरी । पत्रमा लेखिएको थियो “दीपक, मैले बुझेँ तिम्रो समस्या । अब फुर्सदले खरिदारी गरे हुन्छ । हामी दुवैलाई थाहा छ, व्यापारमा खरिद मात्र हुँदैन, विक्री पनि हुन्छ । म तिम्रो श्रीमती सँगसँगै असल व्यापारिक सहयोगी पनि त हूँ । त्यसैले तिमी त्यहाँ जे खरिद गर्दैछौ, मैले त्यो यहाँ बेच्न सुरु गरिसकेंँ !”
०००
हेटौंडा ४









































वाह !