नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सुरेशकुमार पाण्डे :

“नमस्ते दाजु किन बोलाउँनु भएको हो मलाई ?”- नरबहादुर वार्ड अध्यक्ष कहाँ पुगेर सोध्यो।
“नरवहादुर भनेको तिमी नै हौ ?”- अध्यक्षले प्रतिप्रश्न गर्यो ।
“हजुर मेरै नाम हो नरबहादुर।” -उसले सटिकमा स्वीकार गर्दै भन्यो।
“तिमीले आफूलाई केसम्झेका छौ ? “- वार्ड अध्यक्ष अलि चर्को बोल्यो।
“किन के भयो सर ? “-उसले आश्चार्य हुँदै प्रश्न ठडायो।
“तिमीलाई थाहा छैन के भएको हो ? आफूलाई खुबै मै हुँ भन्ठान्छौ।”- वार्ड अध्यक्षले नरबहादुरलाई हकार्न थाल्यो।
“सर मैले हजुरको कुरा नै बुझिन बरू प्रष्ट कुरा आए हुनेथियो। कृपया कसले केभन्यो ? भनियोस् सर।”- नरबहादुरले भन्यो।
“यो मानिसलाई चिन्छौ ?”- अध्यक्षले मोबाइलमा फोटा देखायो।

“हजुर चिनेको छु । सर यो गहिरा गाउँ को नमे हो । के भयो यसलाई ? ” -नरबहादुर अलि डराए झैँ गर्यो।
“यसलाई चोट लागेको छ यसले तिम्रो खिलाफ बयान दिएको छ। के भएको हो मलाई सही सही बताउ। उसको आरोप छ तिमीले उसलाई घनले हानेको लिखित रूपमा हामीकहाँ आएको छ।

पुलिस प्रसाशनले मलाई सोधिरहेको छ। तिमीले यथार्थ कुरा बताए मैले प्रहरीलाई जवाफ दिनसक्छु।” वार्ड अधक्षले नरबहादुरलाई सम्झाउँन खोज्यो।

“सर! मैले घनले हानेकै होइन उसले झुट बोलेछ।”- नरबहादुरले भन्यो।
“केले हानेका हौ त ? बिस्तारै मलाई मात्र भनिदेउ। मैले कसैलाई भन्दिन।”- अध्यक्षले फकाउँन थाल्यो।
“घनले हानेकै होइन सर ! उसले धेरै आक्षेप लगाएपछि घनको बिँड़ले हानेको थिएँ ।”

०००
घोराही – १८, दाङ