नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

गधा धोएर गाई हुँदैन
बोका नारेर दाइँ हुँदैन ।
जति धेरै मान्छे उति धेरै कुरा
मुखमा रामराम बगलीमा छुरा ।।

नयाँ जोगीले खरानी धेर लाउँछ
खोलो धाउदैन तिर्खा धाउँछ ।
जुन जोगी आए नि कानै चिरेका
घण्टी बाँध्न मुसा हिँडेका ।।

आफ नमरी स्वर्ग देख्तैन
खाने मुखलाई जुँगाले छेक्तैन ।
पापको भारी पुण्यको खुड्का
नमच्चिने पिङको सय झट्का ।।

काशी जानू कुतीको बाटो
एक बल्ड्याङ लाटो दश बल्ड्याङ बाठो ।
हुने बेलामा गोरु ब्याउँछ
बाघको छालामा स्यालको रजाइँ छ ।

बाटो छोडी लाग्यो गल्छेडो
नाच्न नजान्ने आँगन टेढो ।
घर पोले खरानी दुख हुँदैन
झिङ्गाको सरापले डिगो मर्दैन ।।

धन देखेसी महादेवका तीन नेत्र
जोगीका घरमा सन्यासी मित्र ।
जात फाल्नु गहतको झोलमा
मणि बेच्नु कौडीको मोलमा ।।

खोलो तर्यो लौरो बिर्सियो
आफै पाद्यो आफै तर्सियो ।
मोही माग्ने ढुङ्ग्रो लुकाउने
राती राती उठी कनिका बुकाउने ।।

हस्तिनापुरको राज कि चपरी मुनिको बास
जुवा तासले सत्यनाश ।
चोर डाँकालाई अर्थको बही
देख्नेका आँखा फुटे सुन्नेको सही ।।

ईन्द्रको अगाडि स्वर्गको बयान
तरबारमा खिया कर्दलाई मयान ।
चोरलाई चौतारो साधुलाई सुली,
नाक कान बुच्चै नाईटोमा फुली ।।

सुरबीर सबै सुरापान,
के गरुँ धेरै उखानको बखान ।

गुप्तनगरको, लुप्त गाउँ