नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ठ्याक्कै खेती गर्ने बेला
आएको वर्षा जस्तै थियो ऊ
सबैलाई मुस्कान बाँड्दै हिँड्ने, यात्री थियो
तर,
निकै समय भयो…., साँच्चै धेरै भयो, ऊ हराएको
अचानक गायब भएको भने होइन
किस्ता-किस्तामा सकिँदै गर्दा
कसैले वास्ता नगरेका मात्र हुन्
वर्षौँ
कसैको डाइलिङ नम्बरमा नपरेर
कसैबाट बाडुली नपाएर
कसैको हाल खबर सोधाइमा नआएर
रित्तिदै थियो ऊ
जिउँदाको जन्ती र मर्दाको मलामी
सूचीबाट मेटिदै थियो
गाउँका साथीहरूले नसम्झिएपछि
शहरका यारहरूले याद नगरेपछि
आफ्नाले नबोलाएपछि
दुश्मनले भुलाएपछि
भएर पनि थिएन ऊ कतै
कसैले माडेको सुर्ती च्याप्न नपाएर
कसैले बाँडेको चुरोट चुम्न नपाएर
कसैको रक्सिको साथी बन्न नपाएर
कसैको छुटिसकेको लत भएको थियो ऊ
साँझमा एक्लै भट्टि छिर्दै गरेको
देखेका थिए रे कसैले
कुनै कविताको हरफमा किचिएको अवस्थामा
भेटिएको थियो रे, भन्छन् कोहि
घरबाट दिनदिनै
आफैँलाई खोज्न निस्कन्छ रे ऊ
सुनाउछन् केहि
उसलाई चिन्ने धेरै थिए, बस् ! खोज्ने कोहि थिएनन्
मरेको थिएन ऊ
र, यो कुरा पनि कसैलाई थाह थिएन ।

०००