नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कोही हानौं बनाई गजलरङ धुलो केशरी, बैजनीको
कोही छ््यापौं नियात्रा रङ घुलन गरी सुन्तले या त नीलो
जस्तो जस्तो भए होस् रङ तर उसमा भाव खाट्टी मिसाऔं
हानौं दुर्भाव रित्याउन मन मनका द्वेष सारा निखारौं
१०१

होऊन् क्वै गद्यरङ्गी कि त कतिपयले छन्दका रङ्ग हानून्
शैली वा शब्दसज्जा रङविरङ बनून्,चित्त सारा रमाऊन्
पिच्कारीले कथाका रङ थरिथरिका हान्न थालून् कसैले
यो होली वाङ्मयीमा हृदय रत भई खेल्न पाऔं सबैले ।
१०२

साना, छोटा, मिलेका चुटुकपुटुकका मुक्तके गोल घोल
हान्दै ताकेर सारा विकृत जगतमा रङ्ग हानौं गुलेल
झन् छोटा हाइकूका अबिर र फगुवा बुङ्ङ पार्दै उडाऔं
आफ्नो झोलीभरीमा रङ छ जुन कडा त्यो निकालेर खेलौं।
१०३

नौला लाग्लान् “तियाली“ रङ नविन अझै ‘कोपिला’ वा ‘सुसेली’
साना हुन्छन् कथामा ‘लघु’ तर पनि छन् छाप पार्ने छ शक्ति
जे जे होऊन् सबैले किसिम किसिमका दाग पारून् हियामा
छ्यापून् यी अन्धविश्वासउपर झरिलो कीर्ति राखून् नियाँमा
१०४

काला कर्तूतवाला, विकृत र जनका वैरिमा रङ्ग अर्कै
कालो, ध्वाँसो, लिसो वा महिषमल मुछी छ्यापिहालौं थपक्कै
छन् जे जस्ता विधाका विविध रङ झिकी खेल्न पाए मजाले
बन्थ्यो साहित्य खास्सा रङयुक्त, रसिलो ठान्छ खोलाघरेले ।
१०५

०००
‘स्रग्धरावली’बाट