नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विश्व शाक्य :

एउटा गोरु टाट पाङग्रे अर्को गोरु काले
सडक जोत्ने हलि-बाउसे, देश जोत्न थाले
विकास जत्ति देश हो यो, कर्मचारी छरौँ
आफ्नो गाउँको विकास बाबै अनि आफै गरौँ ।

ढुङ्गा हान्ने नारा लाउने योद्धा कता गए ?
समाज सेवक राष्ट्र सेवक कि त जी.एम. भए ?
बन्द जुलुस नारा बाजी अब कहिले गरौं ?
गौमाताको र्‍याली सँगै अब अघि सरौं
आफ्नो गाउँको विकास बाबै अब आफै गरौं ।

पल्ला घरको मुखियाले बूढो गोरु फाल्यो
प्रजातन्त्रे गोठभरी माले गन्हाउन थाल्यो ।
पञ्च, काङ्ग्रेस, कम्यूनिष्ट भै अब कता सरौं ?
मीठो खाउँला लाउँला भन्दै न बाँचूँ न मरौं
आफ्नो गाउँको विकास अब आफै गरौं ।

राणा शासन गयो बाबै रोग, भोक उस्तै,
पञ्च शासन गयो हेर दुःख पीर त्यस्तै
जनताको शासन हो यो अब ढुक्क पारौं
नून छरेको चउरमा अब घाँस चरौं
आफ्नो गाउँको विकास अनि आफू आफैँ गरौं ।

रूख बुटो छैन केही माटो पैह्रो गयो
शहरमा छोरा बुहारी सुकुम्वासी भयो ।
कस्ले जोतोस् खेतवारी कस्को भर परौं ?
भ्रष्टाचार त गर्नै भएन कमिशन मात्र सोरौं
आफ्नो गाउँको विकास अनि आफू आफैँ गरौं ।

०००
’यमराजको निम्तो’ (२०५४)