नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे  :

संसदमा कुर्सीलाई ओछ्यान बनाएर पल्टन पल्केकाहरू
मन्त्रालयमा बेकौसममा खिर मासु मिठाई खान
मुख मिठ्याउनेहरूसँग केही प्रश्न छ
देशको माटोले के मागेको छ ?
जनता हिड्ने बाटोमा उल्झन किन भैरहेको छ ?
विकासको परिभाषालाई कहिले स्पष्ट पार्ने ?
शिक्षामा व्यापार किन गर्नु हुन्छ ?
वा राजनीति सेवा होकि मेवा खाने भाडो हो ?
राजनीति पेशा हो कि कालो व्यापार हो ?
परिवर्तन कस्का लागि हो ?
श्रीमती छोरा छोरीका कारण राजनीति कहाँ पुगेको छ ?
आफन्तवाद अंगीकार गर्दा के भैरहेको छ देशमा ?
शहीदका सपना कहिले पुरा हुन्छ ?
गणतान्त्रिक संस्कृति निर्माण कहिले हुन्छ ?
बिरालो बाँधेर श्राद्ध गर्ने संस्कृति कहिले अन्त्य हुन्छ ?
हामी तीन करोड नेपालीलाई जवाफ चाहियो ।
अनि उच्च संस्कार युक्त संस्कृति निर्माण गर्न
ढाँडे बिरालो बनेका, ब्वाँसो र गीद्ध बनेका स्वाँठहरू
समाजमा के भैरहेको छ ? देश कता जाँदैछ ?
विनास काले विपरित बुद्धि भन्थे बुढापाकाहरू
अहिले किन चरितार्थ भैरहेको छ ?
काण्डै काण्डको जालोमा फँसेर
के खरानी घसेर हिड्ने मन छ कि ?
भ्रष्टाचार किन मौलाउँदै छ ?
भुटानी शरणार्थी प्रकरण, ललिता निवास प्रकरण
सय किलो सुन प्रकरण होस् वा यस अघिका
अनेकौ प्रकारका भ्रष्टाचारका पुष्ट्याईँहरू
लगायतका दर्जनौ काण्डहरू देशले थेग्न सक्छ ?
देशलाई स्वीटजरल्याण्ड, सिंगापुर अमेरिका
बनाउन के यस्तै प्रकरण वा काण्डले
सहयोग पुग्छ कि ?
म यो प्रश्नै प्रश्नको देशमा हुर्किए पनि
जवाफ कोसँग छ ? म खोजिरहेको छु ।

०००
गाईघाट, उदयपुर