नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

खगेन्द्र नेउपाने :

मेरो छाती
पहिला पहिला
कसैको उपनिवेश नभएको
यो देश
कुनै परायाको हातमा नगएको
इतिहास पढ्दा
गर्वले ढक्क छाती फुलेर आउँथ्यो
तर आजभोलि
आफ्नै छाती हराए जस्तो लाग्छ ।
साँच्चै मेरो छाती
तुना फुकाएर
दौराको फेर पसारेर विदेशी सडकहरूमा
कामको याचना गरिरहेछ कि !
खचाखच पासपोर्टहरूमा
भिसाको छाप पर्खिएर बसेको छ ।
उसैलाई थाहा नभएको विषय पढ्ने बहाना बोकेर
काम नलाग्ने डिग्रीको लागि
कतै उमाल्ने र कतै जम्ने डिग्रीमा भासिंदै छ कि !
कतै अनन्त अनन्तताको लागि बतासिंदैछ ।
ढुङ्गा गिटी र बालुवा
कालो अलकत्रको सडक
र
कङ्क्रिटका जङ्गलहरूले
मेरो हराएको छातीलाई खोज्न सकेन
सपनाको सडकमा तिब्र दौडने
मोटर रेल र जहाजहरूले
मेरो विक्षिप्त छातीलाई भेट्टाउँन सकेन
उ हराएर गयो
ए हजुर ! म आमा बा को काखमा लुक्न पाउँ भन्दै
कराएर गयो ।
सुन्नु भो !
कथम कदाचित फर्क्यो भने नि मेरो छाती
मै जस्तो बूढो भएर फर्कनेछ
र
माथि आकाशमा उड्दै हराउँदै गरेका तरुना छातीहरूलाई
कौशीबाट बाई भन्नेछ ।
नेता ज्यू !
पहिला हामीलाई रोजगारी दिनोस्
छाती बचाउँन साह्रै गाह्रो भो ।

०००
गौरादह, झापा