नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

खगेन्द्र नेउपाने :

दिनभरी ऊ मलाई आफ्नु अध्यक्ष मान्छ
रात परेपछि सुर्ती सल्काउँने अगुल्टोले हान्छ
उसले मलाई के ठान्छ के ठान्छ ?
समस्या जति मलाई सल्काउँछ र आफू कुनातिर जान्छ ।

मैले उसलाई किन ताने ?
उसको ढाडमाथि चड्छु भन्ने ठाने
तर ऊ मापाकाे रैछ, मेराे कुटनीति था’ पाकाे रैछ
म सङ्ग्ल्याउन खाेज्छु
ऊ पानी धमिलो पारिरहन्छ
मेरो कुरा मानेजस्ताे गर्छ
आफ्नु अभिष्टकाेे माछा मारिरहन्छ
अगाडिबाट मान्छे घटाए जस्ताे गर्छ
पछाडिबाट चढाइरहन्छ
म उठाउँदै गर्छु समाधानलाई
ऊ समस्या लडाइरहन्छ ।

मेराे सङ्कल्पका आवाज घाेचा तेर्स्याएर
मान्छेहरु मलाई बाटाे छेकिरहन्छन्
मैले ओछ्याएका आश्वासन गलैचाहरु
मान्छेहरु उपहासकाे जुत्ताले टेकिरहन्छन्
तर ऊ याे सब खुसी भएर हेरिरहन्छ
मेरो मान्यताकाे साइनबोर्डमा
ऊ लज्जास्पद अक्षरहरु केरिरहन्छ
ऊ मेराे विवसताकाे फाइदा उठाएर बाँचिरहन्छ
ऊ मेराे टाउकोमाथि नसालु नाच नाचिरहन्छ ।

सबै ठान्छन् ऊ मेराे मेलमिलापमा हाे
वास्तवमा ऊ मेराे खिलापमा हाे
हरेक दिन
ऊ मेराे मगजलाई चउर, गाेठाला र सम्म फाँट बनाउँछ
हमेसा उद्दण्ड राँगा चराउँछ
थाम्न नसकेर मेराे मगज आँखाबाट निस्कन्छ
र पाेखिन्छ सडकभरी
पानीकाे बाेतल बाेकेका केटाहरु
मेराे पाेखिएकाे मगज पखाल्दैछन् ।

बेलाबेला ऊ हराइरहन्छ
बेलाबेला खाेज्न निस्कन्छु उसलाई
ऊ भने कुनै अपरिचित कुनामा
मेरा आकाँक्षाहरु चिमाेटेर
माेलेर माडेर धूलाे बनाएर
धूवाँभित्र फुकlरहेकाे हुन्छ
र मध्यरातमा एउटा पदावली फ्याँकेर जिस्क्याउँछ
अदक्ष अध्यक्ष ज्यू ! देश र जनताकाे लागि …..।

०००
गाैरादह, झापा