नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भानुभक्त कुभिण्डेली :

के नै बोल्न सकिन्छ ट्याप्प मुखमा पट्टी लगाएपछि ।
बाटो हिँड्न कहाँ सकिन्छ भन ए खुट्टा कमाएपछि ॥
बाख्रो बाँच्छ भनेर भन्नु कसरी ब्वाँसो कराएपछि ?
लोग्नेको मन शान्त हुन्छ कसरी स्वास्नी हराएपछि ?

के फल्ला र अनाज वा फल कुनै काटेर भित्री गुभो ।
मान्छे हिँड्दछ जो उँधो मति लिई लाग्दैन पक्का उभो ॥
गोहीले पनि आँसु झार्छ कसरी ? खाई अघाएपछि ।
स्वास्नीको किन याद आउँनु कठै साली भगाएपछि ॥

केले दिन्छ प्रकाश रातभरमा बत्ती निभाएपछि ?
बाँच्लान् ती कसरी सजीव वनमा आगो लगाएपछि ?
बल्दो अग्नि समग्र निभ्छ कसरी नौनी खन्याएपछि ?
आफ्नो लक्ष्य चुमेर पुग्नु कसरी बाटो बिराएपछि ॥

जाँदा दूर विदेश नै पनि यहाँ भत्किन्छ पक्का घर ।
आफ्नै देश बसौँ भने पनि यहाँ भेट्छन् कहाँ जागिर ?
पानी खान्छु भनौँ भने सहजले पाइन्न पानी यहाँ ।
पानी छैन भनौँ भने दिनदिनै डुब्दैछ बस्ती जहाँ ॥

जुत्ता छन् महँगा सदैव शिरको टोपी छ सस्तो तर ।
विद्वान्को उपहास हुन्छ अनि ती सम्मानमा तस्कर ॥
आफ्नो चेतन ज्ञान दीप मनको झोसी निभाई सदा ।
बाल्छन् नित्य झलल्ल दीप घरमा अज्ञानले सर्वदा ॥

डोकामा दुध अट्न सक्छ कसरी को मूर्ख पत्याउला ?
दौडी झट्ट गएर सिंह वनको पक्रेर को ल्याउला ?
तारा झार्छु भनोस् तथापि नभका को झार्छ तारा यहाँ ?
आगो च्पाप्प समाउदा जलनले डढ्ने छ छाला त्यहाँ ॥

पानी हुन्छ समुद्रमा प्रचुरता के प्यास मेटिन्छ र ?
देखिन्छन् शशि सूर्यझैँ तर त्यहाँ के ताप भेटिन्छ र ?
खानाको पनि स्वाद हुन्छ नमिठो धेरै अघाएपछि ।
साँच्चै तिक्त चिनी हुनेछ मुखमा धेरै चपाएपछि ॥

होला प्यास समाप्त पूर्ण कसरी पानी नपाएपछि ?
फल्ला अन्न र घाँसपात कसरी वर्षा नआएपछि ?
वर्षाको जल त्यो अडिन्छ कसरी छाना उडायो भने ।
नेताले शुभकार्य गर्छ कसरी आफैँ गनायो भने ॥

०००

भद्रपुर-१ं०, झापा