नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भोजराज घिमिरे ‘मुखाले’ :

एकातिर-
रत्नाकरहरू वाल्मीकि बनेर
लेखिरहेछन् रामायण-
पद, पावर र पैसाको ।

अर्कातिर-
वाल्मीकिहरू रत्नाकर बनेर
लेखिरहेछन् – रामायण
जातीयताको/विखण्डनको ।

विभीषणले बाँडेको
डलरको डसनामा पलेँटी कसेर
ह्विस्कीको चुस्की लिँदै
रत्नाकर र वाल्मीकिहरू
आमनेसामने बसेर सल्लाह गरीगरी
लेख्दैछन्- आधुनिक रामायण !

कपटी कैकेयीको लहैलहैमा लागेर
जोइटिङ्ग्रे दशरथ
काठमाडौंमा घर बनाउन कतार जान्छ
रिसाहा धोबीको कुरा सुनेर
सन्काहा रामचन्द्रे
सद्दे स्वास्नीको जिउमा आगो लगाएर
बहादुरी देखाउँछ
मन्दोदरीहरूका वैँशमा
माकुराको जालो लाएर
घनटाउके रावण
वनमा कन्दमूल खाएर गुजारा चलाएकी
रुन्चे सीतालाई फकाउँछ ।

बम र बन्दुक बोक्दाबोक्दा
कलकलाउँदो उमेर खुइल्याएका
बबुरा बाँदरहरूलाई
पाँ-पाँच वर्षसम्म पिँजडामा राखेर कुँज्याएपछि
‘अयोग्य’ भनेर बिचल्ली पार्ने
स्वार्थी हनुमान्
‘मुक्ति’ टावरबाट पुच्छर झुण्ड्याएर
कहिले पाखुरा सुर्केर
कहिले जुँगामा ताउ लाएर
सहरमा बल्छी थापेर बस्छ ।

बैरीको बुई चढेर
बाउको बेइज्जती गर्नेहरू
स्वाभिमान र स्वायत्तताको नारा उरालेर
सिंहदरबारको हरियो खर्कमा घुमीघुमी चर्नेहरू
लोकतन्त्रको झाम्रे नाच देखाउन
आमाको चीरहरण गर्दैछन् ।

हो,
यस्तै-यस्तै कथाहरूले भरिनेछ
त्यो आधुनिक रामायण !

०००
चित्त दुखेको ओखती (२०७१)