नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

टङ्कबहादुर आले मगर

थुः थुः थुः थुक्क डुडा
त छस् र
आश गर्छन् हाब्रोहरू
ङिच्च आइपुग्छन्
चपरे दाँतहरू
तप्तप् र्‍याल उमार्छ लोभी जिब्रो
त्यसैले
सरकार सुकर्मको दिन ल्याएर
हत्कडी लगाउँ मेरा पापी हातहरूलाई ।

न छु भन्दा भन्दै छु यो
न छुने ठाउँहरूमा
नलेख भनेको
टेबुल मुनि बाट अर्को हातले के दियो
नभाकोलाई भाको
गोरेलाई काले, कालेलाई गोरे लेख्यो
नजित्नेले इतिहासमा जित्यो ।

यी डुडुला
सुकर्म छोडेर, कुकर्ममा रमाउने
विषालु जान्दाजान्दै, हर्षालु देख्ने
हीरा भनेर गौमन साँपको टाउको समात्ने
मरेकोलाई मर्‍या छैन भनेर लेख्ने
नमरेकोलाई श्रद्धाञ्जली पोख्ने
दगुरेर परजानेलाई लङ्गडो लेखिदिने
जुन आँखाहरू कामुक छन्
त्यसैलाई ब्रह्मचारी लेखिदिने ।
ए सरकार तिमीसँग
न्याय छ भने
पाता फर्काउ मेरा दोखी हातहरूलाई ।

कलम समात्न अल्छयाउने यी हात
कोदालो, हलो र नाम्लो नामले लुतो लाग्ने यी हात
तरको तलतलमा पापको ठेकोमा डुब्ने यी हात
चौथीको नाममा आफन्त कै बिगार गर्ने
जहाँ कानुनी र समाजिक बन्देज छ
त्यतै छुई हिँड्ने यी हात ।
गजल भनेर अगजल लेख्ने
माफिया बनेर काफिया बिगार्ने
शेरको नियम मिचेर शेर बन्ने
थुक्क डुँडो
भँडार खनेर आगन भर्ने
सुतेकी श्रीमतीको थैली चोर्ने
मीठो भेटे पाँच दिनलाई सोहर्ने
मौका पाए घरै फोर्ने
अब नछोड सरकार यी मेरा
डुँडाहरूलाई ।

गाउँमा हुँदा घाँस चोर्ने
छोराछोरी बाठो बनाउन खुर्सानी चोर्ने
परिक्षामा चिट चोर्ने
मान्छेलाई सपना देखाएर नियम बाटै चोर्ने
फायल बाटै चोर्ने
कति बाठो
अर्काको बैंक बाट वचत चोर्ने
चोर चिनिन्दैन थ्यो
अचेल आफ्नै साथी चोर
घरकै सदस्य चोर
थुक्क बाँखुरो !
ए सरकार नियम चोरे केहो ?
बाठो हात चोर भयो
सहयोग गर्छु भन्ने हातले जताततै रुआयो
सक्छस् भने सरकार
स्याक्पा सुकाई दे यी हातहरूलाई
फटाहा डुडाहरूलाई ।

०००
उदयपुर, गाइघाट