नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हेमराज पन्त :

कवि देख्दछु बालक झैँ हँसिलो ।
कविता अति लेख्छद रे कसिलो ॥
न त वणर् छ शुद्ध न भाव कुनै ।
दलको भरिया किन देख्छु उनै ॥ १

कवि बन्छ सधैं उपहास यहाँ ।
चतुरो,बबुरो अब बन्छ महा ॥
अभिमान र सान जडेर हिंडे ।
न त पुच्छर छन्द छ अर्थ लिँडे ॥ २

किन बौद्धिक चेत बनेछ ठुटे ।
नव तस्बिर खिच्न भनेर जुटे ॥
गफगाफ हूँदैछ अनेक जुटी ।
बिष छर्न छ माहिर काव्य कुटी ॥ ३

अनमोल छ शब्द न लिन्छ चुसी ।
कविको पदले दिनरात खुसी ॥
कवि साधन होइन साध्य बनौँ ।
जन हर्षित भाव अनेक गनौँ ॥ ४

कवि बन्नु हूँदैन अटेर छुसी ।
समभाव छरौँ जनमाझ घुसी ॥
कवि रत्न तिमी धनमा नबिकौ ।
पद पोलुपता सब आज झिकौँ ॥ ५

जग चुम्नु महान बनेर तिमी ।
म बसे भुँइमा खुसी देख्छु जिमी ॥
पदवी,कद,मान बढोस् सदा ।
कविको मनबाट बनेछु अदा ॥ ६

०००
कैलाली