नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सुभाषचन्द्र देवकोटा :

बाघले घाँस खादैन ।
तर विडम्बना,
नेपालमा
बाघले दिनदहाडै,
खुलेयाम घाँस खायो ।

घाँस खान थालेपछि
बाघले आफ्नो
इमान र धर्म बिर्सियो
बाटो र गन्तब्य भुल्यो ।

अन्ततः
ब्वाँसो र स्यालसँग कुम जोड्यो
मित्रता गाँस्यो ।

यसरी,
घाँस थालेपछि,
बाघको रुप फेरियो
रङ्ग ढङ्ग फेरियो ।
धर्म कर्म फेरियो ।
साथी संगति फेरियो

आजभोलि, बाघ
बाघको खोरमा बस्दैन
ती नै स्याल र ब्वाँसाहरूको
झुण्डहरूमा बस्छ,
डुम हल्लाउदै गर्जिन्छ,
असली बाघको
स्वाङ गर्दछ ।

घाँस खान थालेपछि
बाघ विधर्मी भयो,
छली र ढोँगी भयो ।

अब
निमुखा खरायो र
सोझा पठाहरूको
जीवन रक्षा कसरी होला ?

दूधको साक्षी बिरालो
हाम्रो नेपालमा !

०००
गोरखा, हाल काठमाडौं