नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

गोपाल दाहाल :

छ यो देश मेरो सधैँ प्यार गर्ने
मलाई यसैले सदा प्राण भर्ने
म जन्मेँ यसैमा हिमाली धरा यो
सिकेँ ज्ञान मैले छ माता सरी यो ॥१

मिठो अन्न पानी दिएरै बचाई
सधैँ ढोग्छु माता पुजी पाउलाई
यहीँ गर्छु सेवा इमानी बनेर
छ नेपाल मेरो सुनौलो भनेर ॥२

बगेको छ खोलो सरी भित्र छायाँ
तिमी प्रीत छर्ने अनौठो छ माया
म टाढा नजाने छ संस्कार मेरो
गरी बस्छु सेवा त पाखा पखेरो ॥३

पहाडी धरामा उदायो बिहानी
गए देश नौलो म फिर्नेछु जानी
सिकी ज्ञान धेरै सधैँ गर्छु सेवा
गरी कर्म आफैँ म खानेछु मेवा ॥४

सधैँ चस्स घोच्ने बिझाए कसैले
भए देश सिङ्गो म बाँच्नेछु जैले
सदा प्राण भन्दा छ प्यारो मलाई
बचाई सधैँ यो म मर्नेछु भाइ ॥५

०००
दमक ५, झापा