नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कुमार खड्का :

विकासे डोजरको उद्दतले
वन मासिन्छन्, डाँडा ताछिन्छन्,
अन्धाधुन्ध गोरेटो, घोडेटो खोतल्दै
खोल्सी र कन्दरा ढलाउँदै,
घर बस्तीको पहुँच जोड्ने
जबर्जस्त नियतिले
क्रमागत रूपमा
कमजोर धरतिको छेपारीमा
निको नहुने घाउ लगाइरहन्छन्,
अनवरत ।

जब अव्यवस्थित नीतिको रीतिले
प्रकृति प्रेम टाढा टाढा भाग्दै जाँदा,
मनगढन्ते झोली भर्ने नियतले
कुकृत्यका डङ्गुर भित्रभित्रै गाढा हुन्छन्,
नदी किनारका सभ्यता के हो ?
किन हो पर्यावरणीय सौम्यता ?
निहित स्वार्थको राहमा
दुइतर्फी पखेटाका
प्वाँख उखाल्ने विधि व्यवहार
द्रुततर र निरन्तर हुँदै जान्छन् ।

बगर र पर्ति दहनमा
पाटो बनाउँदै
अतिक्रमित साँधभित्र
बस्ती र बाटो खनिन्छन् ,
साँघुरिन्छ्न् मौलिक निकास
नाली, ढल जालसाझीको
चपेटामा पर्छन्,
टुङ्गो हुदैन, निकासको
बिना तादम्यताको सहमति
र विकासनै विनास बनेर
छरपस्ट हुन्छन्,
सुदखोरिका किर्ते सहमति र
अतिक्रमण एथार्थतामा रहलिँदा,
आफैँमा आफ्नै दपेटो बनिरहन्छन् ।

एकतर्फ
जलवायु परिवर्तनको विषमता
र अर्कोतर्फ
प्राकृतिक अपचलनको अकर्मण्यता,
न पूर्व तयारीनै, न प्रचुर होसियारी
फगत, मुख मात्रैको कामना, आरधना ।
उचालिन्छ्न विचौलियाहरू
सुकुम्बासी अतिवाद बनेर,
राजनीतिक स्वार्थले अभिप्रेरित
कोरा सोचका पराकाष्ठाले,
किंचित शेष वचत हुँदैनन्
संवेदनाका भावनाहरू ।

संस्कारहीन राजनीति सिर्जित
झुठ, अफवाह, र किर्ते करारले
घायल हुँदै घात, प्रतिघातमा
चर्चराउँदैका बस्ती र पाखाहरू,
बेला बखतका उतारचढावले
ज्वारभाटा झैँ हुन्छन् ,
कहरका अभिसप्त फणाहरू,
उठ्छन् डरलाग्दो चित्कारसँगै
मेघका बलिन्द्र अश्रुधारा
वर्षादको भेल बनेर ।

छिनको छिनमै गड्गडाहट
खहरे, कुलो भेल र बाढी बन्दै,
सोतर पार्छन्, किनाराका बस्तीहरू
डग्मगाउँछन् मिचाहा अतिवृत्तिका
प्रलयंङ्कारी हाहाकार ।
गुहारका कङ्कला शब्दसँगै
धुमिल हुन्छन् अघिल्तिरका परिदृश्य,
अजिङ्गरले निलेझैँ निलिएका
बस्तीका जीवनहरू फिर्ता हुने
कुनै छाँटकाँट देखिदैनन्,
फगत बाँकी हुन्छन्, सहानुभूति
र समवेदनाका अलापहरू… ।

विडम्बना !
यहाँ जो पासो थाप्ने
बोक्सीको गिरोह छ,
सुरक्षा र उद्दारको वकवास गर्दै
झाँक्रीको अभिनयमा व्यस्त छन्
सम्बद्ध पछुवाहरू शोकले डुबेझैं,
गोहीको आँसु झार्दै
कुबेला बर्बराउदैछन्, किनकि
विद्यमान शासनको दीक्षाले
उसलाई निकृष्ट अभिनयकर्ता
बनाइसकेको छ ।

राज्यद्वारा परिभाषित
जटिल प्रलयको अभिव्यक्ति र
कोरा शब्दवर्षाको बाढी सृजना गर्ने
राजकीय शैली, अनि
गोहीका आँसु चुहाउने
तिन्का चाटुकारहरूलाई धिक्कार छ !
आफ्नो जीवन निशर्त दाउ लाउँदै
होनाहार जीवन बचाउने
चाणिकलालको त्याग र
शाहस भित्र अझै
भरोसा ज्युदो भएको प्रत्याभूति र
चहराउँदो घाउको मलम छ !
हार्दिक सलाम चाणिक लाल !!!
सलाम छ, पुनर्जीवन दिने सम्पूर्ण हातहरू !!!

०००
आलापोट, काठमाडौं