साइबर अपराध सम्बन्धी सचेतना सामग्री

बैगुनीलाई गुन !

मैले बेकारमा धाक लगाउने काम गरेँ, माफ गर्नुहोला सर । हजुरको छोरा मेरो छोराभन्दा पनि महान हुनुहुन्छ । अब मैले कहिल्यै पनि धाक लगाउने छैन । म हजुरभन्दा चार श्रेणी मुनिको कर्मचारी हुँ, मैले हजुरलाई सम्मान गर्नेछु ।

Nepal Telecom ad

अमर अधिकारी :

चम्कप्रसादले आफू निकै चम्कीकम्की धाक लगाउने गर्दथे भने लम्कबहादुर सही बाटोमा मात्र लम्कने अनि इमानदारिता कायम गर्ने गर्दथे । चम्कप्रसादको चुरीफुरी देखेर टोलबासी वाक्क र दिक्क भइसकेका थिए । चम्कप्रसाद भन्सारमा अर्दलीको काम गर्दथे । सरकारी जागिरको पदहरूमध्ये सानै श्रेणीको जागिरमा गनिए पनि चम्कप्रसादले भन्सारमा तस्करहरूबाट पैसो असुल गरिरहन्थे र जाँचकी अनि भन्सार अधिकृतसम्म भाग पुर्‍याउँदथे । आम्दानी दह्रो भएपछि चम्कप्रसाद झन् पछि झन चम्किनु स्वभाविकै थियो । छोराछोरीलाई राम्रा स्कुल र क्याम्पसमा पढाए, अनि छोरालाई अमेरिका र छोरीलाई अष्ट्रेलिया पठाए । पछि छोरीको कुनै नेपाली केटासँग उतै विवाह भयो भने छोराको विहे पहिल्यै नेपालमै भइसकेको थियो । छोरा-बुहारी अमेरिकामै रमाइलो जिन्दगी बिताइरहे भने छोरी-ज्वाइँले पनि अष्ट्रेलियामा सुखका जीवन बिताइरहे । यता लम्कबहादुर हुलाकका अधिकृत भए पनि उनी इमानदार थिए । मालदार अड्डामा सरुवा भएर जानका लागि सामान्य प्रशासन मन्त्रालयमा सरुवाका निमित्त दलाली गर्नेलाई घुस घुवाउने क्षमता पनि उनमा थिएन । लम्कबहादुरको एउटा मात्र छोरा थिए । छोरी सानैमा बितेकाले एक मात्र छोरासँग सन्तोष लिँदै जिन्दगी गुजारिरहेका थिए । लम्कबहादुरको छोराले प्राइभेट कम्पनीमा काम गर्दथे । तलव सुविधा खासै नभए पनि कम्पनीले उनलाई मोटरसाइकलको सुविधा भने दिएको थियो ।

चम्कप्रसादले लम्कबहादुरसँग निकै धाक लगाएर कुरा गर्दै आएका थिए । चम्कप्रसादले “मेरो छोरो त अमेरिकामा छ, महिनामा नेपाली छ लाख कमाउँछ, छोरी अष्ट्रेलियामा छे, उसले पनि महिनाको नेपाली चारलाख कमाउँछे, यो लुगा छोराले पठाइदिएको, यो जुत्ता छोरीले पठाइदिएकी” भन्दै बेलाबेलामा निकै धाक लगाइरहन्थे । “बैङ्क खातामा यति पठाइदिए, उति पठाइदिए” भन्दै रवाफ देखाइ नै रहन्थे । लम्कबहादुरको भने धाक लगाउने बाटो थिएन । उनी हुलाकको अधिकृत भए पनि घर बनाउँदा कर्मचारी सञ्चयकोषबाट लिएको ऋण बाह्रवर्षसम्म पनि तिर्न सकेका थिएनन् । उनले दशवर्ष अघिदेखिका खुम्चिएका लुगा लगाउने गर्दथे ।

चम्कप्रसाद निम्न श्रेणीको कर्मचारी भए तापनि भन्सारमा काम गर्ने भएकाले तस्करहरू पालैपालो उनलाई दशबजे घरबाट कार्यालय र पाँचबजे कार्यालयबाट घरमा पुर्‍याउन गाडी लिएर आउँथे । तस्करका गाडी हेर्दा त्यसको मूल्य करोडभन्दा कमका देखिनथे । चम्कप्रसादलाई कहिले कसले र कहिले कसले कार्यालय पुर्‍याउने र ल्याउने गर्दथे । चम्कप्रसाद नाम जस्तै उनी सुकिला मुकिला देखिन्थे । लवाई-खवाई राम्रैखालको थियो । उनको घरको भान्सामा दिनहुँ मासु-भात पाक्थ्यो । लम्कबहादुरको भने चोखो तलवबाहेक आम्दानीको अरु स्रोत थिएन । उनको छोराले पाउने तलवले आफैलाई ठिक्क हुन्थ्यो । उनको घरमा मीठो मसिनो खानका लागि चाडपर्व नै कुर्नुपर्थ्यो ।

एकदिन टेलिभिजन हेरिरहेको बेला चम्कप्रसादकी श्रीमती बेहोस् भइन् । कोरोनाको त्रास थियो, घरबाट बाहिर निस्कने अवस्था थिएन । चम्कप्रसादले पल्लोघरका लम्कबहादुरलाई फोन गरेर आफ्नी श्रीमती बेहोस् भएको बताए र छोरालाई मोटरसाइकलमा अस्पताल पुर्‍याएर जचाउन अनुरोध गरे । लम्कबहादुरले पनि चम्कप्रसादले भने बमोजिम अस्पताल पुर्‍याएर जँचाउन छोरालाई अह्राए । छोराले चम्कप्रसादकी श्रीमतीलाई अस्पताल लगेर जँचाएर ल्याए, पलबाट औषधी पनि साथमा ल्याइदिए । अस्पताल लगेर उपचारका लागि सहयोग गरेकोमा चम्कप्रसादले लम्क बहादुरलाई धन्यवाद दिए । उनले भने- “माफ गर्नुहोला सर ! मेरा सन्तान विदेश गएर धेरै कमाएर के फाइदा भयो र ? मैले बेकारमा धाक लगाउने काम गरेँ, माफ गर्नुहोला सर । हजुरको छोरा मेरो छोराभन्दा पनि महान् हुनुहुन्छ । अब मैले कहिल्यै पनि धाक लगाउने छैन । म हजुरभन्दा चार श्रेणी मुनिको कर्मचारी हुँ, मैले हजुरलाई सम्मान गर्नेछु ।” चम्कप्रसादकी श्रीमतीले स्वास्थ्यलाभ गर्दै गइन् । उता अमेरिकाबाट छोरोले र अष्ट्रेलियाबाट छोरीले हालखबर समेत बुझ्नका लागि फोन पनि नगर्ने भएपछि चम्कप्रसादले छोराछोरीबाट आशा मार्दै गए । यसरी बैगुनी बनेका चम्कप्रसादलाई लम्कबहादुरले गुन लगाएकोमा टोलबासीहरू पनि खुशी भए ।

०००
काठमाडौं

Subscribe
Notify of
guest

0 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Nepal Telecom ad
चार खित्कौली

चार खित्कौली

अमर अधिकारी
तीन ठोक्तक

तीन ठोक्तक

अमर अधिकारी
पाँच खित्कौली

पाँच खित्कौली

अमर अधिकारी
चार खित्कौली

चार खित्कौली

अमर अधिकारी
चार खित्कौली

चार खित्कौली

अमर अधिकारी
पाँच खित्कौली

पाँच खित्कौली

अमर अधिकारी
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x