नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भोजराज रेग्मी ‘मुखाले’ :

दुर्व्यसनी लोग्नेको
निरन्तर निर्घात यातनापछि
घरबाट भागेर माइत आएकी चेलीझैँ
घाम पनि रुँदै रुँदै झुल्कन्छ ।

मनमाफिक दाइजो तिलक नपाएको निहुँमा
मुखमा तेजाव खन्याइएकी अबला बुहारीझैँ
जून पनि रातभरी कहालिइरहन्छ ।

निर्धा ताराहरूको त के कुरा गर्नु !
चुनावपछिका निमुखा मतदाताहरूझैँ
छातीमा मुड्की ठोकेर
टाढाबाटै टुलुटुलु हेरिरहन्छ्न् बरा!!

कुखुराको भाले पनि अचेलवली
एकजुवा घामसम्म मस्तै सुतेर
ओथारो बसेकी पोथीसँग
दिनभरी निहुँ खोज्छ ।

जाबो विषाणुसँग लाप्पा खेल्दा खेल्दा
लखतरान परेको बहादुर विज्ञान
खोपको लौरो टेकेर
शोकगीत गाइरहेछ ।

घैँटामा घाम लाग्ला कि भनेर कुर्दाकुर्दै
तीन पुस्ता बाटो लागे
घैँटो फुटेर ऐले, पोल छ्ताछुल्ल छ ।
एक सिलिण्डर अक्सिजनमा
आफ्नो एक थान फोक्सो साटेर मधौरु
आगामी दशैँको “आयुद्रोणसुते !” सम्झेर प्रफुल्ल छ ।

बाँच्नु मात्रै पर्छ
खुट्टा तान्ने र मार हान्नेको हानाथाप भोग्न पाइन्छ
मर्नु मात्रै पर्छ
तिनैले चढाएका श्रद्धाञ्जली र
फूलमाला बोक्न पाइन्छ ।

अरुका उलामालामा लागेर होला
कोटेरो र जुरेलीहरू अचेल
रिकुटे ईन्जीनियरसँग ट्युसन पढ्न थालेका छ्न्
चित्त नबुझेर कोइली कराएको कराएकै छ ।

अगोचर मदारीहरूको डमरुको तालमा
स्मार्ट बाँदरहरू
रामशाहको दरबारमा उपद्रो मचाइरहेका छ्न्
न्यायको तराजु
पीपलको पातझैँ हल्लिरहेकै छ ।

आमाको कलेजो काटेर
आफ्नो दुनो सोझ्याउनेहरू
स्वास्नीको सिउँदो बेचेर
आफ्नो सुट सिलाउनेहरू
तालुखुइलेहरूलाई काँइयो बेचेर
मालामाल गरिरहेछ्न्
भोकानाङ्गाहरूलाई भिरङ्गी धर्म घोकाएर
सुखशान्तीको प्रमाण- पत्र बाँडिरहेछ्न् ।

धेरैको सापटी र उधारो खाएर
आमाकसम ! भन्दै म्याद मागिरहेछ
लबस्तरो लोकतन्त्र
हिँड्दा हिँड्दै दिशाभ्रम भएर
बाटो बिराएको बटुवाझैँ अलपत्र परेको छ –
गोज्याङ्ग्रो गणतन्त्र ।

सिंहदरबारलाई सराप्दा सराप्दै थाकेर निदाएको
घोइरे बुद्धिजीवी
सपनामा तक्मा लाउँछ,
पद र पुरस्कार पड्काउँछ
अनि भाग्यप्रती गौरव गर्दै गुड्डी हाँक्छ
झल्याँस्स ब्युँझन्छ र मिडियामा मुर्मुरिन्छ –
“धोखेवाज मूर्दावाद !”

०००
पेप्सीकोला, काठमाडौं