नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

युवराज भण्डारी :

पृथिवीभन्दा कैयौं गुना विशाल
यो ब्रह्माण्डमा
एउटा सानो देशको यति सानो शहरमा
तिमी यति ठूलो मानिस !

आफूलाई
तिमी यति ठुलो सम्झिन्छौ
आकारअनुसार
ठूलो जिम्मेवारी पनि त होला तिम्रो-
आफ्नो देशको कान्तिको निम्ति ?
यो संसारको शान्तिको निम्ति ?
कि अभिभाराको भारी
अरूले मात्र बोक्नु पर्छ भन्छौ ?
आफ्ना गुनासा तिमी यति धेरै गुणा गर्छौं
तिम्रो खुशी दुनियाँले घटाएको छ भन्छौ
आफूलाई एक्लो बृहस्पति ठान्छौ
बाँकी सबै कंसको जमात देख्छौ
तिमी केही दिन एकान्तमा गएर बस
एक्लै घरभित्र गजबार लगाएर बस
त्यसपछि त तिमीभित्र हर्षको बर्सात नै हुनुपर्छ
तिमीलाई शान्तिको पूरै गोलार्द्ध नै मिल्नुपर्छ ।

यदि एक्लै बस्दा पनि तिमी
तिमीलाई भेट्न सक्दैनौ भने
पानीमा हिँड्दा पनि तिमी
पाइला मेट्न सक्दैनौ भने
तिम्रो दायाँ हात बायाँसँग लडिरहेको छ भने
तिम्रो बायाँ आँखा दायाँलाई छेडिरहेको छ भने
आफूलाई आफ्नै दाइभन्दा
जेठो मान्ने प्रवृत्तिमाथि प्रश्न गर
अरूलाई धुलो
आफूलाई ठूलो ठान्ने प्रवृत्तिमाथि प्रश्न गर
नहेरी हिँड्दा बाटोमा ठेस लाग्यो भन्दैमा
आफ्नै धरातलमा
लात हान्ने प्रवृत्तिमाथि प्रश्न गर ।

०००
अर्काे कर्नाली (२०८०)