नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बालकृष्ण खनाल :

आमाको पनि बेच्छ जसले, पाएपछीमा धन।
बेचिन्छन् जनता सिधा ति बिचरा, थाहै नपाई कन।।
खायो देश लुटेर यो नकचरो, लाजै नमानी कन।
पाल्यो भ्रष्ट र राष्ट सेवकभन्यो, त्यो दुष्ट को हो भन।।

छोरी बेच्छ चुरोट पिन्छ मदिरा, धाएर वेस्यालय।
आमाबन्दक राख्छ दुष्ट जनले, मान्दैन केही भय।।
आमा बाउ त मर्न पर्छ जिउदै, छोरो भए दुर्जन।
चिन्छौकी तिमिले कता छ अहिले, त्यो दुष्ट को हो भन।।

घस्छन् तेल ठुला ठुला मनुजले, गोडा मुसारी कन।
विद्वान् मा गनिने विवेक नभका, रैछन् यहाँका जन।।
ढोग्छन् चाकर झै झुकाइ सिरको, विद्वान भन्ने पन।
त्यस्तो रावण झै खुँखार मनको, त्यो दुष्ट हो को भन।।

ढुङ्गो बालु समेत खान्छ सजिलै, के खान छोड्थ्यो सुन।
पाली तस्करको कमाउदछ जो, कालो घसेको धन।

कुर्चीबाट हट्यो भने पुग्दछ उता, गोडा समाई रुन।।
उस्कै चाकरझै हुँदै गएछ अब ता, अड्डा अदालत् पन।
मिल्ला के जनको निसाफ सजिलै मागेर काँ गै कन।
जाऊ घेर्न छिटो विलम्व नगरी त्यो दुष्ट को हो भन।।

०००
टिकापुर, कैलाली