नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भरत आचार्य :

बेलुका बेलुकाखेरि झ्याप्प बत्ती गयो पुनः
त्यस पश्चात् भयो के के सुन्नुहोस् आज सज्जन ।

पकाइछन् पियारीले मुन्टाभन्दा बढी जरा
बेसारको धुलो भन्दै खुर्सानी हालिछन् बरा ।
पिरो नास्न पिएँ पानी लिएर एक बोतल
तिलको तेल त्यो रैछ अँध्याराले गर्‍यो छल ।

जसरी तसरी भोक टार्नैपर्छ भनी अब
चाना फ्राई भनी खाँदा साङ्लो टोकेँछु वास्तव ।
दाँतमा अड्किए खुट्टा उल्टी होला जसै भयो
गरूँ के नगरूँ के म होस मेरो सबै गयो ।

बाथरूम पसेँ फेरि निकैबेर गरेँ ब्रश
अर्कैको ब्रश छानेँछु मेरो अर्कै थियो ब्रश ।
घिन लागेर चौपट्ट बसेँ थ्याच्चै त्यहीँ बरु
ओछ्यान सम्ममा पुग्ने शक्ति आएन के गरूँ ।

टेकेर पशुले जस्तै चारपाउ त्यतै बसेँ
बोली आएन त्यो वेला डङ्ग्रङ्ग भुइँमा खसेँ ।
प्रचण्डको टुटुल्को झैँ फल्यो आलु निधारमा
कहाँ टाँस्नु टिको मैले अर्को साल तिहारमा ।

खाना खाएर आइछन् दुलही फेरि साथमा
जाऊँ सुत्न भनी मैले समाएँ अनि हातमा ।
दुलही हैन पो रैछिन् साली रैछिन् हरे शिव
हानिन् मुड्की टुटुल्कामै उज्यालो भो सबैतिर !

०००
पाेखरा